ราตรีมาเยือน ทุกคนนั่งล้อมกองไฟย่างเนื้อกิน
หลังจากวุ่นวายกันมาทั้งวัน ชาวเผ่าหูจิ้งจอกก็ปักหลักในเผ่าพันธุ์งูได้อย่างสมบูรณ์ สองเผ่ารวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างเป็นทางการ
เจียงหยางพึงพอใจเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง ทรัพย์สินของเผ่าหูจิ้งจอกมีมากมาย เรียกได้ว่าหอบทรัพย์สินมาร่วมเผ่าเลยทีเดียว
มันฝรั่ง หนังสัตว์ ผลเบอร์รี เนื้อตาก และสิ่งของอื่น ๆ ที่พวกเขานำมานั้นมีจำนวนมากมาย จนเจียงหยางตาลายไปหมด
โดยเฉพาะมันฝรั่ง ซึ่งบรรจุในถุงหนังสัตว์ใบเล็กใบใหญ่ กองพะเนินสูงราวภูเขา แทบจะพอให้ชาวเผ่าหูจิ้งจอกกินกันอย่างเต็มที่ได้สิบกว่าวัน หากกินอย่างประหยัดก็เพียงพอให้ทั้งเผ่ากินได้ตลอดหนึ่งเดือน
กล่าวได้ว่าเพียงอาศัยเสบียงเหล่านี้ เผ่าหูจิ้งจอกก็สามารถผ่านยามเยือกเย็นครั้งนี้ไปได้อย่างสบาย
เรื่องนี้ทำให้เจียงหยางยิ่งมองฮูซูซูก็ยิ่งชอบ เรียกได้ว่าเผ่าหูจิ้งจอกมีทรัพย์สินมากมายเช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะนางผู้เป็นประมุขเผ่าบริหารจัดการมาอย่างดี
ตอนนี้เขาคิดตำแหน่งของฮูซูซูไว้แล้ว นั่นคือให้เธอเป็นผู้พิทักษ์ใหญ่กิจหลัง และให้เย่คอยช่วยงานนาง
เมื่อนึกได้ดังนั้น เจียงหยางก็รีบลงมือทันที
เขาหยิบมันฝรั่งย่างสุกลูกหนึ่ง แล้วใช้ไม้เขี่ยเปลือกชั้นนอกที่ไหม้เกรียมออก ให้เหลือเพียงเปลือกกรอบสีเหลืองทอง
มันฝรั่งย่างเช่นนี้กรอบนอกนุ่มใน ทั้งยังหอมอร่อยเป็นอย่างยิ่ง
“มา มันฝรั่งลูกนี้ให้เจ้ากิน”
เจียงหยางเขี่ยมันฝรั่งจนสะอาดอย่างพิถีพิถัน ก่อนยื่นไปใกล้ริมฝีปากแดงของฮูซูซู
ฮูซูซูไม่ได้ปฏิเสธ นางอ้าปากกัด แล้วค่อย ๆ กินทีละคำเล็ก ๆ
เจียงหยางเห็นฮูซูซูแม้แต่ตอนกินข้าวยังสง่างามเช่นนี้ จึงรีบโอบเอวบางของนางไว้ พลางยิ้มกล่าว
“ซูซู ต่อไปเจ้ามาเป็นหัวหน้ากลุ่มกิจหลัง ส่วนเย่เป็นรองหัวหน้า คอยช่วยเหลือเจ้า”