พอฟังคำอธิบายจบ เจียงหยางก็รู้ว่าเผ่าหูเสือเกิดความวุ่นวายภายในแล้ว
เกิดความวุ่นวายภายในก็ดี!
ก่อนหน้านี้เขายังกังวลว่าเผ่าหูเสือจะแข็งแกร่งเกินไป และอาจยกทัพมาบุกได้ทุกเมื่อ
คราวนี้ก็ดีแล้ว
ความวุ่นวายภายในทำให้พวกนั้นสูญเสียกำลังอย่างหนัก ช่วงเวลาสั้น ๆ นี้คงไม่ก่อสงคราม
อีกอย่าง ยามเยือกเย็นที่ชาวเผ่าพันธุ์งูพูดถึงก็คือฤดูหนาวที่ใกล้จะมาถึงแล้ว!
แต่ละเผ่าต่างกำลังยุ่งกับการกักตุนอาหารไว้ข้ามฤดูหนาว ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ เผ่าหูเสือก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
โดยรวมแล้วค่อนข้างปลอดภัย!
แต่เจียงหยางก็สงสัยว่า เผ่าที่อยู่ดี ๆ ทำไมจู่ ๆ ถึงเกิดความวุ่นวายภายในขึ้นมา
ไป๋หลิงมีสีหน้าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปาก
“เป็นเพราะหมอผีคนใหม่ชอบสตรี โดยเฉพาะสตรีที่มีสามีแล้ว”
“อาศัยสถานะหมอผี หมอผีคนใหม่แย่งภรรยาของบุรุษในเผ่าไปหลายคน ตอนแรกท่านพ่อยังพอปลอบประโลมคนในเผ่าได้ จนกระทั่งเมื่อไม่กี่วันก่อน หมอผีคนใหม่แย่งภรรยาของบุรุษถึงห้าคนในคราวเดียว ทั้งยังทำเรื่องชั่วช้าต่อหน้าสามีของพวกนาง...ท้ายที่สุดบุรุษทั้งห้าที่ทนต่อความอัปยศไม่ไหวก็ถูกทุบตีจนตาย!”
“นับแต่นั้นมาทั้งเผ่าก็อยู่กันอย่างหวาดผวา ชาวเผ่าหลายคนแอบไปหาท่านพ่อ บอกว่าอยากฆ่าหมอผีคนใหม่เสีย ท่านพ่อในฐานะประมุขเผ่าเห็นว่าเผ่าที่เคยอยู่ดี ๆ กำลังจะพินาศ จึงลุกขึ้นมาจัดการด้วยตนเอง”
สุดยอด!
ชอบสตรีที่มีสามีแล้ว!
หมอผีคนใหม่นี่ต้องเรียกว่าหูเอ่อร์ฉาวโฉม เป็นพฤติกรรมแบบเจ้าสัวฉาวโฉมชัด ๆ!
นี่เป็นความคิดเดียวที่ผุดขึ้นในหัวเจียงหยางหลังฟังจบ
ถึงขั้นสุดยอดกว่าเจ้าสัวฉาวโฉมเสียอีก!
แย่งภรรยาคนอื่นต่อหน้าก็ว่าแย่แล้ว ยังทำเรื่องอย่างว่าต่อหน้าสามีของนางอีก เร้าใจกว่าดูหนังเสียอีก!
เป็นบุรุษคนไหนก็ทนเรื่องนี้ไม่ได้หรอก ไม่แปลกที่เผ่าหูเสือจะเกิดความวุ่นวายภายใน