ฮูซูซูให้คนในเผ่าบรรทุกหินแร่เกลือ แล้วรีบเดินทางมายังเผ่าพันธุ์งูเพื่อแลกเปลี่ยน
นางพึงพอใจอย่างยิ่งกับข้อตกลงที่ทำไว้กับเจียงหยางว่า หินแร่เกลือสามถุงแลกเนื้อตากหนึ่งถุง
เมื่อวานหลังกลับถึงเผ่า นางได้ปรึกษากับผู้อาวุโสในเผ่าแล้ว ต่างเห็นพ้องกันว่านี่คือการค้าที่มีแต่ได้กับได้
ขอเพียงเผ่าพันธุ์งูรักษาคำพูด หินแร่เกลือเก้าถุงที่นางให้คนในเผ่าแบกมาในคราวนี้ ก็จะแลกเนื้อตากได้สามถุง
ปริมาณนั้นเทียบเท่าเนื้อแกะสามตัว เป็นอาหารที่ทีมล่าสัตว์ของเผ่าหูจิ้งจอกต้องทุ่มสุดกำลังล่าสัตว์ถึงสองวันเต็มจึงจะได้มา
ตอนนี้นางหวังเพียงว่าเผ่าพันธุ์งูจะต้องการหินแร่เกลือมากขึ้น เพื่อให้นางแลกเนื้อตากได้มากกว่าเดิม
คราวนี้นางยังคิดจะไปขอแลกเครื่องเทศกับเจียงหยางด้วย
ไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่จะยอมแลกหรือไม่
ไม่ยอมก็ต้องแลกให้ได้
หากต้องกลับไปกินเนื้อย่างรสชาติประหลาดเช่นนั้นอีก พูดตามตรง นางแทบจะกลืนไม่ลงแล้ว
เมื่อนึกถึงเนื้อย่างรสเผ็ดหอม ฮูซูซูแลบลิ้นเลียริมฝีปากเบา ๆ แล้วก้าวเข้าไปในค่ายของเผ่าพันธุ์งู
“หยุด!”
ฮูซูซูเพิ่งเดินออกจากป่าหน้าค่ายเผ่าพันธุ์งู ก็ถูกกองเวรขวางทางไว้ทันที
สายตาของฮูซูซูกวาดมองมู่ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เขาไหล่กว้างเอวหนา ร่างกายแข็งแรง มือถือหอกยาว เอวเหน็บดาบกระดูก ส่วนบนหลังสะพายท่อนไม้โค้งที่ดัดด้วยเชือก อาวุธรูปร่างเช่นนี้นางไม่เคยเห็นมาก่อน
เหตุที่นางมองออกทันทีว่านั่นเป็นอาวุธ ก็เพราะชายเผ่าพันธุ์งูทั้งสี่คนเบื้องหน้าล้วนสะพายท่อนไม้โค้งแบบเดียวกัน
หากไม่ใช่อาวุธ คงไม่จำเป็นต้องสะพายกันทั้งสี่คน
“เอ่อ พวกเรามาแลกหินแร่เกลือ รบกวนช่วยไปแจ้งหมอผีของพวกเจ้าที”