“หลิ่น ร่างกายของหยวนตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
ยามเช้าพอตื่นขึ้น เจียงหยางก็รีบมาดูอาการของหยวน
แต่พอก้าวเข้าไปในกระโจมหนังสัตว์ ก็เห็นร่างสูงใหญ่ราวขุนเขายืนอยู่ตรงนั้น หน้าอกอวบอิ่มขาวผ่องเผยให้เห็นเป็นบริเวณกว้าง ขยับขึ้นลงเล็กน้อยตามลมหายใจอันมั่นคง หนังสัตว์ที่พันรัดเอวไว้อย่างแนบกระชับขับเน้นเรือนร่างอันงามสะพรั่งของสตรีผู้ใหญ่ ทุกอิริยาบถแผ่กลิ่นอายเฉพาะตัวของสตรีที่เติบใหญ่เต็มวัย
ภาพงามล้ำราวบทกวีตรงหน้าทำให้เจียงหยางตกใจจนหลับตาปี๋ ไม่กล้าจ้องมองปรากฏการณ์ประหลาดที่ดวงจันทร์สองดวงปรากฏพร้อมกันบนฟ้า
ความประทับใจแรกที่เขามีต่อสตรีเผ่าพันธุ์งูก็คือ ใหญ่!
ไม่ว่าจะส่วนสูง รูปร่าง หรือสิ่งใดก็ตาม...
ใหญ่ได้อย่างงดงาม ใหญ่ได้อย่างสมเหตุสมผล!
เอ บี ซี ดี อี...
ระดับดีดูเหมือนจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของพวกนาง แต่กลับเป็นความใฝ่ฝันของสตรีนับไม่ถ้วน
เขาคิดไม่ตกมาโดยตลอดว่า ในเผ่าที่มีสภาพความเป็นอยู่แร้นแค้นเช่นนี้ พวกนางมีสมบัติล้ำค่าอวบอิ่มอิ่มเอิบเช่นนี้ได้อย่างไร!
สุดท้ายเขาจึงทำได้เพียงสรุปว่าเป็นพรสวรรค์ประจำเผ่าพันธุ์
“เจ้าคือหยางสินะ ขอบคุณที่ช่วยชีวิตข้าไว้!”
“ไม่เป็นไร...”
เสียงอันนุ่มนวลเย้ายวนดังขึ้น เจียงหยางตั้งใจจะตอบอย่างสุภาพ แต่ยังไม่ทันพูดจบ ศีรษะก็ถูกอีกฝ่ายกอดไว้แล้วดึงไปกระแทกกับบางสิ่ง กลิ่นหอมคุ้นเคยของทุ่งกว้างพลันโชยแตะปลายจมูก
หลังจากได้สัมผัสอ้อมกอดมรณะของหลิ่นมาแล้วครั้งหนึ่ง เจียงหยางก็รู้ทันทีว่าตนอยู่ตรงไหน
ทำไมพวกสาวงูถึงชอบใช้หน้าอกเช็ดหน้ากันนักนะ?
แต่จะว่าไป เมื่อเทียบกับครั้งของหลิ่นแล้ว ครั้งนี้นุ่มนิ่ม อุ่นร้อน และแนบแน่นสบายกว่ามาก!