เมื่อเห็นริมฝีปากเล็กของซีที่งอง้ำราวกับพริกขี้หนู เจียงหยางก็รู้ว่าเจ้าตัวน้อยกำลังโกรธ
สิ่งที่ต้องทำตอนนี้ก็คือปลอบนาง
สองวันนี้ นอกจากจะทุ่มเทความคิดให้กับการฝึกฝนสัตว์รู้แจ้งแล้ว เขายังทุ่มเทให้กับการหลอมเหล็กอุกกาบาตด้วย
ส่วนเครื่องมือที่ใช้หลอมเหล็กอุกกาบาต ตอนนี้ยังเหลือเพียงเบ้าหลอมที่ให้ซีทำซึ่งยังไม่เสร็จ
เครื่องมืออื่น ๆ อย่างเครื่องเป่าลม เตาเผา ค้อนหิน ทั่งหิน ขวานหิน คีม ถุงมือ หินลับ และอื่น ๆ จัดเตรียมครบแล้วในช่วงสองวันนี้ ทั้งยังเตรียมวัสดุสำหรับการหลอมอย่างผงถ่านไม้ ผงดินเหลือง และทรายหินไว้พร้อม
ตอนนี้ขาดเพียงเบ้าหลอมที่สำคัญยิ่งยวด ดังนั้นซีจึงเป็นคนสำคัญมาก
หลายวันมานี้ ทั้งการทำผงถ่าน การหาดินเหนียวทนไฟ และการทำผงทรายควอตซ์ ล้วนเป็นไปเพื่อสร้างเบ้าหลอม
กล่าวได้ว่าหลายวันที่ผ่านมาพวกเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อทำเบ้าหลอมใบนี้
เครื่องมืออย่างเครื่องเป่าลมกับค้อนหินทำขึ้นมาได้ง่าย
แต่เบ้าหลอมไม่เหมือนกัน แค่ขั้นตอนเตรียมวัสดุก็ยุ่งยากมากแล้ว
อย่างทรายควอตซ์นี้ ต้องคัดแยกออกจากทรายในแม่น้ำ จากนั้นนำไปเผาให้สุก แล้วบดให้เป็นผงด้วยครกหิน
ระหว่างนั้นครกหินมีไม่พอ เขาจึงพาคนกว่าสิบคนไปทำครกหินริมแม่น้ำ การทุบหินและเจาะรูบนหินติดต่อกันคราวหนึ่ง ทำเอาผิวหนังที่มือของเขาถลอกไปชั้นหนึ่ง
เมื่อเตรียมวัสดุครบแล้วก็ถึงขั้นปั้นเบ้าหลอม โชคดีที่มีซีอยู่ด้วยในเรื่องนี้
ขอเพียงเขาบอกความต้องการและวาดรูปทรงให้ชัดเจน ด้วยฝีมือของนาง การปั้นให้ได้ตามต้องการย่อมไม่ใช่ปัญหา
เพราะฉะนั้นในยามคับขันเช่นนี้ เจ้าตัวน้อยก็คือสมบัติล้ำค่า ต้องรีบปลอบ!
“เอาละ อย่าโกรธเลย!”
เจียงหยางบีบแก้มกลมนุ่มนิ่มน่ารักของซีเบา ๆ พยายามปลอบอารมณ์นาง