“ไหนบอกว่าเมื่อคืนอธิษฐานต่อหน้ารูปปั้นเจ้าปฐพีที่เพิ่งซื้อมาใหม่ทั้งคืนไง? สุดท้ายได้ภารกิจแบบนี้มาเนี่ยนะ?”
ลู่ทิงหลานก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว ยิ่งยืนยันได้ว่าพวกนอกรีตเชื่อถือไม่ได้จริง ๆ!
“แค่ก ถึงจะเป็นภารกิจระดับ B ได้แค่ 6 คะแนนก็เถอะ แต่ก็ห่างจากภารกิจระดับ A แค่ 2 คะแนนเอง...”
เมื่อเจอสายตาของลู่ทิงหลานที่แทบจะพ่นไฟออกมา เสียงของเว่ยสวินก็เบาลงเรื่อย ๆ ก่อนจะเงียบกริบไปในที่สุด
“ตั้งสองชั่วโมงนะ! เพิ่งมาจากเกาะตะวันตก ยังต้องรีบกลับไปอีก! เวลาหมดไปกับการเดินทางทั้งนั้น”
ลู่ทิงหลานสูดหายใจลึก แล้วมองย้อนกลับไปทางที่มา
“กลับเกาะตะวันตกก็กลับไปสิ แค่ภารกิจซ่อมบำรุงเอง ถ้าให้ฉันซ่อมก็ใช้เวลาไม่นานหรอก ที่สงสัยคือหอส่งสัญญาณท่าเรือตะวันตกพังได้ยังไงต่างหาก”
คนพูดคือจี้อวี้เชียน ช่างผลิตเมคาของสถาบันร่วมซวงเซิ่งที่ลงแข่งในครั้งนี้
นอกจากต้องคอยซ่อมเมคาที่พังให้ทีมแล้ว การแข่งขันครั้งนี้จี้อวี้เชียนยังต้องคอยออกมาประคองความสัมพันธ์ที่ง่อนแง่นเต็มทีในทีมด้วย
ใครจะไปคิดว่าผ่านไปแค่สองชั่วโมงหลังเข้าแผนที่ ลู่ทิงหลานกับเว่ยสวินก็ทะเลาะกันไปไม่รู้กี่รอบแล้ว
ตั้งแต่เถียงกันว่าจะไปสุ่มการ์ดที่หอไหน จะใช้เส้นทางไหนไปยังแนวกลาง ไปจนถึงด่าอีกฝ่ายว่าศรัทธาแต่ดวง และสุดท้ายก็เถียงกันว่าใครจะเป็นคนสุ่มการ์ด...
ส่วนจี้อวี้เชียน ในฐานะคนปกติที่ไม่ได้นับถืออะไรเลย ก็โดนสองคนนี้ลากมาเป็นกรรมการทุกครั้ง
“ไปเถอะ เดินไปเถียงไป! ถ้าเดินอีกสองชั่วโมง สถาบันเราก็จะตามหลังสถาบันอื่นไกลลิบแล้ว” ลู่ทิงหลานเดินนำพลางล้วงกระเป๋า ไม่ลืมหันกลับไปถลึงตาใส่เว่ยสวิน ท้าทายกันเต็มที่