[สถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งคือโรงเรียนเก่าของฉัน โรงเรียนเก่าของฉันได้ที่หนึ่งแล้ว!(ระบบดาวศูนย์กลาง)]
[อ๊ากกก บรรพบุรุษ บรรพบุรุษ ฉันรักคุณ! บรรพบุรุษ บรรพบุรุษ คุณเก่งที่สุด!(ระบบดาวซวงเสีย)]
[สถาบันจักรวรรดิแพ้ยับอีกแล้วในรอบนี้ แทบไม่มีโอกาสพลิกกลับมาชนะได้เลย น่าเจ็บใจที่ฉันเดิมพันกับสถาบันจักรวรรดิ เสียเงินไปตั้งเยอะ(ระบบดาวศูนย์กลาง)]
[ใครพลาดเดิมพันสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่ง ยังมีโอกาสทำเงินอีกครั้งนะ มาร่วมเดิมพันสัญญาพนันพลังจิตของบรรพบุรุษกับฉันสิ อัตราต่อรองสูงลิ่ว เงินรางวัลก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อีก 4 ปีจากนี้ เราสองคนจะเป็นมหาเศรษฐีกันทั้งคู่!(ดาราจักรชายขอบ)]
……
ยานอวกาศแล่นผ่านท้องฟ้า เสิ่นเจาหยุ่นยืนอยู่ตรงประตูยาน มองลงไปยังสิ่งปลูกสร้างรูปร่างแปลกตาบนผืนดินสีดำเบื้องล่าง
ด้านหลังเธอ เซี่ยซิงอวี่กับคนอื่น ๆ หัวเราะคุยกันเจี๊ยวจ๊าวไม่หยุด
เสิ่นเจาหยุ่นหันกลับไปมองพวกเขา รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว
ในที่สุดก็จบลงเสียที ถึงเวลาจัดการเรื่องส่วนตัวของเธอแล้ว!
ยานอวกาศลงจอด เหยียนจื่อกวงกับบรรดาอาจารย์ก็รีบวิ่งเข้ามาต้อนรับอย่างตื่นเต้น
เหยียนจื่อกวงนำหน้าทุกคน จับจองตำแหน่งข้างกายเสิ่นเจาหยุ่นไว้ก่อนใคร
เขาตบไหล่ลูกศิษย์คนโปรด พลางชมไม่ขาดปาก “โธ่ เสี่ยวอวิ๋น เก่งเกินไปแล้ว!”
“ทุกคนเหนื่อยกันมากแล้ว อาจารย์ภูมิใจในตัวพวกเธอ” สายตาของไป๋จิ้นซีไล่มองเหล่านักเรียน ก่อนจะหยุดลงที่หลานเวยอวี่
มือทั้งสองข้างของหลานเวยอวี่ที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวยังสั่นระริก เธอพยักหน้าอย่างหนักแน่น “นี่เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำค่ะ!”