พอเจียงหนิงถูกติงฉีซิวจ้องเขม็ง ก็เกาหัวแกรก ๆ พลางมองฟ้ามองดินอย่างกระอักกระอ่วน แต่ไม่กล้ามองหน้าเขาเลย!
จะโทษคนจากสถานีซ่อมบำรุงก็ไม่ได้ ใครใช้ให้เมคาของติงฉีซิวเป็นที่ต้องการที่สุดล่ะ
ไต้หนิงหนิงบอกไว้ว่า ต้องตอบสนองความต้องการของลูกค้า ลูกค้าถึงจะกลับมาใช้บริการอีก
ที่จริงก็ไม่ได้ทำเพื่อหาเงินอย่างเดียว การดัดแปลงเมคาของติงฉีซิวกับจงเจิ้งหงก็สนุกดีเหมือนกัน
โจวป๋ออันรีบเอามือปิดตัวล็อกเมคาของตนไว้ “ตอนนี้เราเป็นพวกเดียวกันแล้ว อย่าคิดแตะต้องเมคาของฉันนะ”
“เป็นพวกเดียวกันก็ห้ามถอด! ห้องขับเมคาของนายกลายเป็นส่วนหนึ่งของเมคาฉันไปแล้ว!” หลี่เสวี่ยโม่เองก็มองติงฉีซิวอย่างระแวดระวัง
เซี่ยซิงอวี่หันไปพูดกับหลานเวยอวี่ตรง ๆ “หลานหลาน ดูเขาสิ เธอช่วยจัดการเขาหน่อยได้ไหม!”
มุมปากหลานเวยอวี่กระตุก ก่อนสายตาจะหันไปหาเสิ่นเจาหยุ่นที่ยังเงียบอยู่
ต้องขอบคุณเสิ่นเจาหยุ่นแท้ ๆ ตอนนี้คณาจารย์และนักศึกษาทั้งสถาบันเรียกเธอว่าหลานหลานกันหมดแล้ว!
เสิ่นเจาหยุ่นอ่านข้อความในจอสมองกล ก่อนสลับไปยังกลุ่มงานวิจัยและพัฒนา
[คุณหวังตัวน้อย: พวกคุณมีใครว่างบ้าง? รับโครงการดัดแปลงเมคาของสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งที งบทั้งหมด 1,500 ล้าน! รายละเอียดโครงการ: ……]
[หานเวย: ทางนี้ไม่ว่างเลย! นอกจากรับผิดชอบโครงการปรับปรุงอาวุธแล้ว ยังมีโครงการเมคาแปลงร่างอีก]
[ฟางเยว่: ฉันก็อยากรับนะ…แต่ติดโครงการเมคาพลังจิต…]
เสิ่นเจาหยุ่นหรี่ตาลง แล้วส่งข้อความทันที