จูหยวนเหยา จวงเยว่เจ๋อ และหลี่เสวี่ยโม่ที่เมคาเสียหายไปบ้าง ต่างก็ใช้อาวุธหนักกันทั้งนั้น
ถึงอย่างไรก็อยู่ในแผนที่จำลอง เมคาพังก็ไม่ต้องเสียเงินซ่อม
แถมตอนนี้ในเมคาของพวกเขายังเหลือกระสุนอีกเพียบ
จังหวะแบบนี้ก็ต้องสู้ให้มันสะใจไว้ก่อน
แต่ท่ามกลางฉากรบอันดุเดือด เซี่ยซิงอวี่กลับไม่เหมือนคนอื่น
เธอก็ถือปืนเหมือนกัน แต่เป็นปืนยาว!
คนอื่น ๆ รอบข้างยิงกันสนั่นหวั่นไหว ราวกับอยากถล่มพื้นให้สั่นสะเทือนไปด้วย
ส่วนเซี่ยซิงอวี่ได้แต่ยืนถือปืนยาวอยู่ข้างสนาม คอยฉวยจังหวะว่างเข้าไปแทงสัตว์อินทรีครามเก้าฟ้าซ้ำสองที
ท่าทีผิดปกติของเธอทำให้คนอื่น ๆ พากันเสียสมาธิ
จวงเยว่เจ๋ออดแขวะไม่ได้ “เซี่ย ตอนฝึกปกติฉันให้เธอใช้อาวุธประชิด เธอบอกว่ามีเงิน จะใช้แต่อาวุธหนักให้ได้
แต่ตอนนี้ไม่ต้องเสียเงินแล้ว ทุกคนใช้อาวุธหนักกันหมด เธอกลับหยิบปืนยาวมาใช้!
ทำไมต้องชอบทำตัวแหวกแนวด้วยนะ?
บอกหน่อยสิ ตอนนี้เธอถือไม้จิ้มฟันยืนเขี่ยมั่ว ๆ อยู่ข้างสนาม มันต่างกันตรงไหน?”
“แค่ก ๆ...” หลี่เสวี่ยโม่ได้ยินคำพูดของเขาก็สำลักน้ำลายตัวเอง
จูหยวนเหยารีบช่วยพูด “เซี่ยเซี่ยคงกระสุนหมดแล้วมั้ง”
คำพูดของจวงเยว่เจ๋อแทงใจดำเสียจนเหมือนจงใจหาเรื่องโดนซัดชัด ๆ
แล้วก็จริง เซี่ยซิงอวี่หันปืนยาวที่ใช้แทงสัตว์อินทรีครามเก้าฟ้าไปจ้วงใส่จวงเยว่เจ๋อแทน
จวงเยว่เจ๋อหลบการโจมตีพลางรีบพูด “ถ้ากระสุนหมดก็ขอพวกเราสิ เงียบกริบไม่พูดสักคำ คิดจะโดดเดี่ยวพวกเราทั้งทีมคนเดียวหรือไง?”