เสิ่นเจาหยุ่นพูดไม่ออกไปเลย
พวกเขาเล่นใหญ่กันเสียขนาดนี้ เธอนึกว่าจะก่อเรื่องตะลุมบอนอะไรเสียอีก
ที่แท้ก็แค่อยากให้ขอโทษ ถ้าพูดกันตั้งแต่แรก เธอคงไม่เผ่นหรอก
อยากได้คำขอโทษใช่ไหม เธออัดวิดีโอขอโทษให้ได้เป็นสิบเป็นร้อยคลิปเดี๋ยวนี้เลย
ก็แค่ขอโทษ ไม่เห็นจะขัดกับหลักการของเธอตรงไหน
ทั้งหมดเป็นความผิดของเฝิงก่วง เจ้าหมอนั่นชี้นำคนเก่งเกินไปแล้ว
ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าคราวนี้ขาดทุนยับ จึงถามฝูงนกกระทาพวกนั้นด้วยคำถามจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณอีกครั้งว่า “แค่ขอโทษเอง ทำไมไม่บอกกันให้เร็วกว่านี้ล่ะ?”
เหอทั้วนั่งอยู่บนยานพาหนะบินได้ กอดอกอย่างหมดแรง
เขาแค่นั่งดูเงียบ ๆ ว่านักศึกษากลุ่มนี้จะก่อเรื่องไปถึงไหน
ส่วนเมคาสีเงินดำแดงเขียวอีกเครื่อง พอได้ยินคำพูดของเสิ่นเจาหยุ่น ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ลุกพรวดออกมา
เขากล่าวอย่างเดือดดาลว่า “แล้วจะให้พวกเราพูดอะไรตั้งแต่แรก? พูดแล้วเธอจะหยุดหนีหรือไง?”
“หยุดสิ!” เสิ่นเจาหยุ่นตอบเสียงดังอย่างฮึกเหิมไม่แพ้กัน
ก็แค่ขอโทษเสียหน่อย ไม่ได้ให้เธอชดใช้เงินสักหน่อย
คนฝั่งตรงข้ามรีบสวนทันทีว่า “เธอทำได้ แต่พวกเราทำไม่ได้! ต่อให้เธอหยุดจริง ๆ แล้วรับปากว่าจะขอโทษพวกเรา พวกเราก็ไม่กล้าเชื่อหรอก
ใครจะไปรู้ว่าเธอแค่หลอกพวกเราอยู่หรือเปล่า? คำไหนในปากเธอที่เชื่อได้บ้าง?
สำหรับเธอ พวกเราเชื่อแค่ผลลัพธ์ที่ได้มาจากกำปั้นของตัวเองเท่านั้น”
เสิ่นเจาหยุ่นสะอึกจนพูดไม่ออก...
คงเพราะเมื่อก่อนเธอเล่นงานคนอื่นไว้หนักเกินไป ชื่อเสียงถึงได้กระฉ่อนแบบนี้
