จบแล้ว
พอพิมพ์คำเหล่านี้ลงไป ก็รู้สึกเสียดายและอาลัยอยู่บ้าง
มีเรื่องอยากพูดตั้งเยอะ แต่พอวางมือลงบนแป้นพิมพ์กลับไม่รู้จะพูดอะไรดี
ลองดูวันที่แล้ว นิยายเรื่องนี้น่าจะลงต่อเนื่องมาประมาณหนึ่งปี พรุ่งนี้ก็วันชาติจีนอีกแล้ว
ขออวยพรให้ทุกคนมีความสุขในวันชาติล่วงหน้า นี่น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันได้อวยพรวันเทศกาลให้ทุกคนที่นี่
ฉันเขียนนิยายแป้กมาไม่รู้กี่เรื่องแล้ว ก่อนเรื่องนี้ก็แป้กไปเกือบสิบเรื่อง
ล้มเหลวมาหลายครั้ง ตอนเริ่มเขียนเรื่องนี้ ฉันก็คิดว่ามันคงเหมือนเรื่องก่อน ๆ ของฉัน ลงไปแล้วไม่มีคนอ่าน แล้วก็ต้องตัดจบ...
ทั้งที่เสี่ยวอวิ๋นเป็นคนมั่นใจในตัวเองขนาดนั้น แต่ไม่รู้ทำไมฉันที่สร้างเธอขึ้นมากลับไม่มั่นใจเอาเสียเลย เอาแต่บั่นทอนตัวเอง... ตลอดช่วงที่ลงนิยาย ฉันกังวลกับตัวเลขยอดอ่านอยู่ตลอด