พอหน้าจอที่เซี่ยไป๋งัดแงะเปิดขึ้น ทุกคนก็เห็นปีศาจทะเลไล่ตามหลี่เสวี่ยโม่กับฉินเลี่ยอย่างไม่ลดละ
ดูจากตำแหน่งที่ระบุบนอุปกรณ์ ทั้งสามคนคงสู้พันตูกันไปจนถึงสถาบันวิจัยแน่
เซี่ยซิงอวี่ร้องขึ้นอย่างตกใจว่า “ให้ตายเถอะ! พายุแม่เหล็กไฟฟ้ากำลังจะมาแล้ว! พวกเขายังสู้กันอยู่ตรงนั้นได้ยังไง ไม่คิดจะหลบหรือไง?”
ฉินเลี่ยไม่อยากหลบหรือไง? แต่ไม่มีใครฟังเขาเลยต่างหาก!
ลิลี่ เฮย์สนั้นรับมือยากจริง ๆ โดยเฉพาะพอรู้ว่าคู่ต่อสู้ก็เก่งเหมือนกัน เธอก็ยิ่งเก่งขึ้นไปอีก
ตอนแรกฉินเลี่ยพยายามอาศัยพายุแม่เหล็กไฟฟ้าหนีอยู่หลายครั้ง แต่ใครจะรู้ว่าปีศาจทะเลบ้ากว่าเขาเสียอีก ต่อให้มีพายุแม่เหล็กไฟฟ้าก็ยังไล่ตามไป
เธอไม่กลัวตายเลยสักนิด!
กลับกลายเป็นว่าฉินเลี่ยที่ตอนแรกเป็นฝ่ายล่อคู่ต่อสู้ เริ่มขี้ขลาดขึ้นมา รีบสู้ไปพลางล่ออีกฝ่ายให้ไปทางอื่นพลาง
ตอนนั้นเอง หลี่เสวี่ยโม่ก็เตะใส่เมคาของปีศาจทะเล
ปีศาจทะเลหลบวูบ แล้วพุ่งเข้าใส่เมคาของฉินเลี่ยราวกับคนบ้า
ส้อมเสียงรูปกากบาทของเมคาสีม่วงแทงใส่ศีรษะฉินเลี่ยอย่างแรง
ขาซ้ายก็ถีบเข้าใส่ขาขวาของเมคาฉินเลี่ยพร้อมกัน
“ปัง ๆ ๆ...”
สองมือของฉินเลี่ยขยับรัวบนแผงควบคุม
เขาถูกปีศาจทะเลกดดันจนเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก
เมคาของเขาถอยหลบไปพลาง ชักทวนแทงสวนกลับไปพลาง
เก่งชะมัด!
ความเก่งแบบนี้ไม่เหมือนกับความเก่งของเสิ่นเจาหยุ่นเลย
ความเก่งกาจของเสิ่นเจาหยุ่นเป็นแบบวางแผนรอบคอบ คำนวณทุกอย่างไว้ในหัว
ส่วนความเก่งของปีศาจทะเลคือความบ้าคลั่ง!
เป็นการต่อสู้แบบไม่สนผลที่จะตามมา เหมือนหมาบ้ากัดไม่ปล่อย