ถงอวี่เฉียวแทรกขึ้นมาในจังหวะนั้นว่า “ทางเมืองโอเอซิสเราควบคุมสถานการณ์ไว้ได้แล้ว ส่วนมดทองประกายใกล้ทางเข้าเหมืองก็ถูกกั้นอยู่ข้างในชั่วคราว ตอนกลางคืนไม่สะดวกทำงาน พวกคุณพักกันสักคืนก่อน จะได้ให้เวลาเจ้าหน้าที่เทคนิคของเราจัดระเบียบข้อมูลเหมืองด้วย พรุ่งนี้ค่อยช่วยกันกำจัดมดทองประกาย”
เพราะสัตว์ประหลาดปะทุขึ้นอย่างกะทันหัน ถงอวี่เฉียวจึงไม่เชื่อข้อมูลที่เจ้าของเหมืองเมืองโอเอซิสส่งมา
เธอต้องรับผิดชอบคนของกองร้อย 302 ต่อให้ช้าลงหน่อยก็ยังดีกว่า ต้องตรวจสอบสถานการณ์ให้ชัดเจนก่อนค่อยลงมือ
“ต้องตรวจให้ดีจริง ๆ ขนาดสัตว์ประหลาดสายพันธุ์ใหม่ยังโผล่มาแล้ว ว่าแต่ ฉันยื่นคำขอเหมืองแห่งใหม่ไปแล้ว พวกคุณช่วยมาเป็นพยานให้หน่อยสิ” เสิ่นเจาหยุ่นหยิบจอสมองกลออกมา แล้วเปิดแพลตฟอร์มเหมืองแร่อย่างเป็นทางการของสหพันธ์
“เดี๋ยวก่อน... คำขอเหมืองใหม่อะไรนะ ข่าวลือนั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ เมืองโอเอซิสมีเหมืองใหม่จริง ๆ เหรอ?” คุณหวังตัวน้อยกระโดดเข้าไปข้างเสิ่นเจาหยุ่นอย่างตื่นเต้น
“ฉันพบเหมืองแห่งใหม่ที่ยังไม่เคยขึ้นทะเบียนใต้ดินในเขตร้าง ตาม ‘หลักคุ้มครองผู้ค้นพบ’ ในมาตรา 147 ของกฎหมายเหมืองแร่สหพันธ์ ผู้ที่ค้นพบสายแร่ซึ่งยังไม่ผ่านการสำรวจและขึ้นทะเบียน มีสิทธิ์เข้าครอบครองก่อน”
นิ้วของเสิ่นเจาหยุ่นเลื่อนไปบนจอสมองกล ภาพฉายก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
บนหน้าจอฉายมีข้อมูลตำแหน่งสายแร่ ปริมาณแร่ ภาพถ่าย และข้อมูลอื่น ๆ ของเหมืองในเขตร้าง
“เหมืองหนึ่งแห่ง? พวกเรามีเหมืองเป็นของตัวเองแล้วเหรอ?” คุณหวังตัวน้อยมองภาพฉายกลางอากาศแล้วพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ