นักศึกษาจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ หันไปมองจู่จงบนจอภาพ
“ใช่! จู่จงคิดค้นเมคาข้ามระดับกับเมคาชีวภาพได้แล้ว”
“จู่จงคือเส้นทางอีกสาย!”
“จู่จงคือโอกาส!”
หม่าหลินมองเหล่านักศึกษา คราวนี้พวกเขาไม่ได้ตัดสินใจส่งเดชเพียงเพราะวัยรุ่นเลือดร้อนอีกแล้ว
พวกเขากำลังคิดถึงความเป็นไปได้ในอนาคตอย่างจริงจัง
แม้แต่อาจารย์คนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เริ่มคิดถึงความเป็นไปได้นี้เช่นกัน
สีหน้าของซุนเจียโย่วเปลี่ยนไป เขารีบเดินมาทางนี้
เสิ่นเจาหยุ่นมองเหล่าอาจารย์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา
มุมปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะ
ได้เวลาแล้ว!
เสิ่นเจาหยุ่นโบกมือไปด้านข้าง ชี้ไปยังโลโก้บนจอภาพ
“พวกคุณกับมันต่างก็เป็นดวงตะวันที่เพิ่งลอยขึ้นมา พวกคุณไม่ใช่พวกไร้ค่า ซุนเจียโย่วไม่มีสิทธิ์มาตัดสินคุณค่าของพวกคุณ ทุกคนมีความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด ไม่จำเป็นต้องปฏิรูปตำราเรียน พวกคุณนี่แหละคือบุคลากรที่จู่จงต้องการที่สุด เข้าร่วมกับจู่จง เปิดทางให้ความเป็นไปได้ เติบโตไปพร้อมกับจู่จง แล้วสร้าง ‘เมคาที่เป็นไปไม่ได้’ ด้วยมือตัวเองสักเครื่อง”
เหล่านักศึกษาพยักหน้าราวกับเพิ่งเข้าใจ
มาถึงตรงนี้ พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าทางเลือกที่เสิ่นเจาหยุ่นพูดถึงก่อนหน้านี้คืออะไร
เธอไม่ได้แค่ตะโกนคำขวัญลอย ๆ แต่ยกตัวอย่างที่พิสูจน์ได้จริงมาให้ดู
ระบบก้าวข้ามระดับและเมคาชีวภาพของจู่จงเปิดเส้นทางให้ทุกคนแล้ว ขอเพียงเข้าร่วมแพลตฟอร์มนี้ แล้วสำรวจไปตามเส้นทางดังกล่าว อนาคตของพวกเขาก็สดใส
ซุนเจียโย่วยืนอยู่หน้าแปลงดอกไม้ ตะโกนเสียงดังว่า “เมื่อกี้เธอบอกว่าการเรียกร้องสิทธิต้องมีผลประโยชน์ให้เรียกร้อง พูดมาตั้งนานก็ยังไม่เห็นให้ผลประโยชน์อะไรกับพวกเขาเลยนี่? อาศัยแค่เมคาชีวภาพของเธอหรือไง? เอาเมคาชีวภาพออกมาสิ ให้ทุกคนเห็นว่าเส้นทางนี้มีผลประโยชน์จริง ๆ หรือว่าเธอเอาออกมาไม่ได้กันแน่?”
ในยานบิน หานเวยเพิ่งจัดแจงฟางเยว่เสร็จ
พอได้ยินคำพูดของซุนเจียโย่ว เขาก็ร้องในใจว่าแย่แล้ว
ไอ้แก่สารเลวนี่ไม่ได้สนใจความเป็นความตายของนักศึกษาพวกนี้หรอก! มันแค่อยากหลอกให้เมคาชีวภาพโผล่ออกมา อยากให้เสิ่นเจาหยุ่นเอาเมคาชีวภาพออกมาอธิบาย!