“วัสดุแปรสภาพมีชีวิตของตระกูลซูที่ไหนกัน นั่นมันวัสดุออกฤทธิ์ของพวกเราต่างหาก ชื่อของมันคือวัสดุแปรสภาพชนิดละลายได้รูปแบบใหม่” หานเวยมองข้อมูลที่เสิ่นเจาหยุ่นส่งให้เมื่อครู่ ก่อนตบต้นขาอย่างมั่นใจ
เขาเลื่อนดูจอสมองกลไม่หยุด ดวงตายิ่งดูยิ่งเป็นประกาย
“พูดถูกแล้ว! เกียรติยศของสหพันธ์ควรเป็นของพวกเรา!” เสิ่นเจาหยุ่นมองท้องฟ้านอกหน้าต่าง แววตาลึกล้ำ
สำนักสู่อย่างนั้นหรือ?
ไม่ว่าจะเป็นตระกูลซูหรือใคร เธอจะทำให้พวกนั้นได้เห็นกับตาเอง
อาณาเขตของเธอ เธอต่างหากคือราชา!
เธอจะกลัวใคร?
ปากกาที่อยู่ในมือพุ่งออกไปทันที แทงทะลุหนังสือที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือไม่ไกล
หลังส่งหานเวยกลับไป เสิ่นเจาหยุ่นก็หยิบสมุดของตัวเองขึ้นมา แล้วเริ่มวาดผังโครงสร้างเมคาใหม่อีกครั้ง
เพราะได้รายงานวิจัยจากสหายร่วมทางในชาติก่อนมา ผังโครงสร้างเมคาที่เธอคิดไว้ก่อนหน้านี้จึงต้องปรับใหม่หมด
เมคาพลังจิตคงต้องพักไว้ก่อน อุปกรณ์สำหรับวิจัยยังไม่ครบ
แต่ตอนนี้เธอกำลังขาดเมคาระดับ Sสักเครื่อง คิดไปคิดมา ก็ยังต้องทำตามแผนเดิม แยกเมคาออกเป็นโมดูลทั้งหมด
พอทำระบบควบคุมเมคาพลังจิตออกมาได้ ก็เอามาเปลี่ยนใส่ได้เลย
เธอนั่งเอนหลังบนโซฟา มือหนึ่งถือปากกา อีกมือแก้ไขและเติมรายละเอียดลงในผังโครงสร้างเดิม
[โครงสร้างของวัสดุหนังจระเข้หินถูกวิเคราะห์ด้วยเครื่องมือเมื่อคืนแล้ว
หนังจระเข้หินนุ่มแต่เหนียว จากผลการวิเคราะห์พบว่า นอกจากเนื้อเยื่อจะเรียงตัวเป็นโครงสร้างรังผึ้งแล้ว หนังจระเข้หินยังมีธาตุพิเศษชนิดหนึ่งที่กักเก็บและแปรสภาพพลังงานได้
พลังงานที่แปรสภาพแล้วไม่เพียงซ่อมแซมส่วนที่เสียหายได้ แต่ยังเก็บไว้ในช่องรังผึ้งของโครงสร้างนั้นได้ด้วย......]
บันทึกข้อความช่วงนี้เสร็จ เสิ่นเจาหยุ่นก็เปิดรายงานสรุปของสถาบันวิจัยตระกูลเสิ่น แล้วพลิกไปดูผลวิเคราะห์วัสดุออกฤทธิ์
หลังอ่านรายงานข้อมูลที่เกี่ยวข้องอย่างละเอียด เธอก็อดบ่นไม่ได้ “คนของตระกูลซูเดินมาผิดทางแล้ว
ความสามารถในการซ่อมแซมตัวเองของวัสดุออกฤทธิ์ นอกจากใช้กับระบบป้องกันของเมคาได้แล้ว ที่จริงยังขุดค้นการใช้งานได้อีกตั้งเยอะ!