“ไม่ใช่ ฉันกำลังชมเธอต่างหาก!” เสิ่นเจาหยุ่นถือโอกาสยิงลำแสงเลเซอร์สองนัด ก่อนจะรีบปฏิเสธ!
ตอบเร็วเกินไป น้ำเสียงไร้ความจริงใจเกินเหตุ แล้วยังมีลำแสงเลเซอร์ที่ดูเหมือนการยั่วยวนั่นอีก เรียกคะแนนยั่วโมโหได้เต็มถัง
“เหอะ ๆ... เธอทำให้ฉันเดือดได้สำเร็จ!” เซี่ยซิงอวี่มือหนึ่งบีบคันบังคับแน่น อีกมือกดแผงควบคุมสั่งการระรัว
เสิ่นเจาหยุ่นมองกระสุนเลเซอร์สองนัดที่ยิงเข้าใส่เมคาคู่ต่อสู้ ทะลุเข้าไปได้นิดเดียวเอง พลังทำลายไม่พอ!
ในเวลาเดียวกัน พลุแสงจากปืนใหญ่แสงสี่นัดของเซี่ยซิงอวี่ก็พุ่งกระหน่ำเข้าใส่เมคาของเธอ
“เปิดท่าไม้ตายแล้ว? เจ๋งดี นี่ก็เป็นการทำให้คู่ต่อสู้บ้าคลั่งให้เสียอาการไปอีกแบบนี่นา!” เสิ่นเจาหยุ่นยกยิ้มมุมปาก เธอกำลังกลุ้มที่พลังโจมตีไม่แรงพอ จะสู้ไม่ไหวอยู่แล้ว
อาวุธของฝ่ายตรงข้ามเหนือกว่าเมคาของเธอมาก ที่สำคัญกว่านั้นคืออีกฝ่ายมีเงิน เลยถล่มกระสุนได้อย่างบ้าระห่ำ
แต่จะให้เธอไปสู้กันด้วยปืนใหญ่แสงน่ะ เงินเธอไม่พอเผาแบบนั้นหรอก
อีกอย่างเมื่อครู่ก็ลองดูแล้ว วัสดุของเมคาคู่ต่อสู้ระดับสูงมาก ถ้ามีแค่กระสุนเลเซอร์นัดเดียว ความเสียหายไม่มาก
ดังนั้นเธอจึงต้องทำให้อีกฝ่ายเผยช่องโหว่มากขึ้น เธอต้องหาจุดที่สร้างความเสียหายหนักแก่เมคาอีกฝ่ายให้เจอ
ต่อจากนั้น เสิ่นเจาหยุ่นก็ยังไม่โจมตีก่อน เธอแค่คอยหลบการโจมตีของอีกฝ่ายไปเรื่อย ๆ
เพราะต้องใช้พลังงานอย่างประหยัด เสิ่นเจาหยุ่นถึงขั้นไม่กล้าเปิดอู๋ซื่อเยว่เฟยบ่อย ๆ
เธอใช้สมองคำนวณจุดตกของปืนใหญ่แสงแต่ละนัดล้วน ๆ ใช้วิธีที่ประหยัดพลังงานที่สุดสั่งการเมคากระโดดหลบ