อีกด้านหนึ่ง เมคาของหลินชิงก็หันหลังยัดของเข้าไปเหมือนกัน
คนอื่น ๆ ตอบสนองไวไม่แพ้กัน
เห็นได้ชัดว่าผ่านการฝึกแบบเดียวกันมา!
มีเพียงเมคาโฆษณาสีขาวของเสิ่นเจาหยุ่นที่ยังนิ่งสนิท
ไม่ใช่ว่าเสิ่นเจาหยุ่นไม่อยากขยับ แต่ขาของยมทูตใหญ่เกินไป ต่อให้เป็นช่องเก็บของขนาดไหนก็ยัดไม่ลง!
ส่วนที่ยัดลงได้ เธอก็จัดการยัดเข้าไปตั้งแต่ตอนที่ได้มาแล้ว
เสิ่นเจาหยุ่นแบกขาเมคาข้างหนึ่ง ขยับไปข้างหน้าเล็กน้อย ก่อนร้องเรียกอย่างกระตือรือร้นว่า “เจ้าหน้าที่ ในที่สุดพวกคุณก็มาสักที พวกเรารอกันตั้งนานแล้ว!”
มุมปากของเจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่จากกองทัพที่สิบสี่กระตุกโดยไม่รู้ตัว
แน่นอนว่าพวกเขาคอยติดตามสถานการณ์การแข่งขันอยู่ตลอด ไม่อย่างนั้นคงมาไม่ถึงเร็วขนาดนี้
เพราะอย่างนั้นพวกเขาย่อมรู้ว่าสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งกำลังรออะไรอยู่ รอให้พวกเขาช่วยขนของออกไปนั่นเอง
ก่อนหน้านี้พวกเขายังสงสัยอยู่เลยว่าใครกันคือคนส่งพัสดุที่สถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งรออยู่
ที่แท้คนส่งพัสดุก็คือเจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างพวกเขานี่เอง!
เก่งมาก วางแผนได้ดี แถมถูกหมดทุกอย่าง! สถาบันจักรวรรดิแพ้รอบนี้ก็ไม่เสียเปล่าแล้ว
เจ้าหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่จากกองทัพส่วนกลางคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ ทำหน้าขรึมแล้วกล่าวว่า “หน้าที่ของเราคือเข้าควบคุมการจัดเวรผลัดของสถาบันจักรวรรดิ เรื่องอื่นเราไม่รับผิดชอบ”
หลี่หัวล้านเหลือบมองคนจากกองทัพส่วนกลางด้วยท่าทางกวน ๆ “อ้าว... นายไม่รับผิดชอบ งั้นฉันรับผิดชอบเอง! สถาบันสหพันธ์ที่หนึ่ง พวกคุณอยากทำอะไรล่ะ? ขอแค่ไม่ผิดกติกาการแข่งขัน ฉันช่วยหมด”