“ใช่ ๆ ๆ! เอาตามที่เสี่ยวอวิ๋นกับคุณหวังตัวน้อยว่าเลย ขายแพงหน่อย ต่อให้ลูกค้าด่า อย่างแรกก็ต้องด่าตระกูลซูก่อนสิ! ตระกูลซูไม่รับผิดชอบต่อสินค้า ถึงได้บีบให้ลูกค้าต้องมาซื้อสินค้าของเรา”
หานเวยยิ้มจนหุบปากไม่ลง ก่อนหันไปมองจินเซียวที่อยู่ข้าง ๆ “นักวิจัยในโครงการของเราทำงานล่วงเวลากันมาตั้งหลายวัน ก็ต้องหาเงินกันบ้างสิ!”
คราวนี้แม้แต่ไต้หนิงหนิงกับคนอื่น ๆ ที่ถูกเรียกมาช่วย ก็ยังเผยรอยยิ้มยินดีออกมา
จู่จงให้รางวัลสูงมาก
ตอนแรกพอได้ยินว่าจะให้ผู้ใช้ติดตั้งฟรี พวกเขาก็ไม่คิดว่าจะได้เงินอะไรนัก
แต่ถ้าตอนนี้ขายได้ราคาแพง งั้นจะทำเงินได้ตั้งเท่าไรกันล่ะ
เพิ่งเข้าร่วมจู่จงก็หาเงินได้แล้ว!
คุณหวังตัวน้อยเชิดหน้าตั้งอกอย่างภาคภูมิใจ ก่อนเหลือบมองหานเวย
ตอนนี้หานเวยยอมขยับหลบไปเกือบครึ่ง เพื่อไม่ให้ขัดจังหวะตอนเขาอธิบายแผนแล้ว
เห็นไหมล่ะ ด้วยแผนการตลาดอัจฉริยะของเขา แค่โน้มน้าวหานเวยคนเดียวจะไปยากอะไร!
แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดแค่หาวิธีรับมือกับระบบควบคุมพิเศษเท่านั้น แต่ยังจะทวงอำนาจบริหารจัดการการตลาดของจู่จงกลับคืนมาด้วย
หานเวยที่ไม่รู้เรื่องการตลาดอะไรเลยน่ะ กลับไปพัฒนาสินค้าอย่างว่าง่ายเถอะ!
คุณหวังตัวน้อยแตะจอสมองกลเบา ๆ ภาพบนจอแสงก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง “แค่ก งั้นเราคุยเรื่องแผนประชาสัมพันธ์ที่เสี่ยวอวิ๋นพูดถึงก่อนหน้านี้ด้วยเลยแล้วกัน เสี่ยวอวิ๋นบอกว่าให้บังคับดูโฆษณา...”
มุมปากของเสิ่นเจาหยุ่นกระตุก เธออดส่ายหน้าไม่ได้
ก่อนหน้านี้เธอยังสงสัยอยู่เลยว่า คุณหวังตัวน้อยที่ยุ่งจนได้นอนวันละไม่กี่ชั่วโมงบนดาวจินซา ทำแผนการตลาดเสร็จก็แล้วไปเถอะ ทำไมถึงแก้จนเป็นฉบับที่สามได้