เสิ่นเจาหยุ่นตอบอย่างมีเหตุผลเต็มปากเต็มคำว่า “อะไรเรียกว่าทำเรื่องไม่ดี นี่เรียกว่ากลยุทธ์ต่างหาก! ใครใช้ให้สถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งของพวกเราอ่อนปวกเปียกกันล่ะ?”
จู่ ๆ เธอก็พบว่ากลยุทธ์เอาตัวรอดแบบขี้งกที่หลานเวยอวี่เสนอมีประโยชน์มาก
อย่างตอนนี้ พอลู่ทิงหลานกับเว่ยสวินได้ยินคำพูดของเธอ คราวนี้กลับไม่ส่ายหน้าเสียแล้ว
เว่ยสวินถอนหายใจ แล้วหันไปมองคนอื่น ๆ ของวิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็ง
ทุกคนต่างพากันพยักหน้า
เว่ยสวินถึงได้เอ่ยว่า “ก็ได้! ห้าวันแรก พวกเราจะร่วมมือกันทำภารกิจอย่างลับ ๆ ส่วนเวลาที่เหลือก็ให้พวกเธอจากสถาบันไปล่อศัตรู”
จู่ ๆ ลู่ทิงหลานก็พูดขึ้นว่า “เดี๋ยวก่อน…ติงเว่ยเหมิงบอกฉันว่า วิทยาลัยอังโกลัวจับได้ภารกิจระดับ S ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่เกาะสัญญาณแนวกลาง!”
“ภารกิจระดับ S? เกาะสัญญาณแนวกลาง?” ดวงตาเสิ่นเจาหยุ่นเป็นประกาย
โจวป๋ออันตบมือดังฉาด แล้วตะโกนลั่น “สิบคะแนน! ลุยเลย!”
ลู่ทิงหลานตกใจจนรีบโบกมือเตือน “พวกเธอจะทำอะไร นี่เป็นแผนของสถาบันเซหานนะ!”