ในช่วงเวลาแปดนาทีสั้น ๆ นี้เอง พี่โหดที่อยู่ในเมคาสีดำก็เกือบจะทำงานวิจัยชิ้นหนึ่งสำเร็จแล้ว
เขาค้นข้อมูลทุกอย่างในเว็บบอร์ดเมคาแล้ว แต่กลับหาเมคาที่มีสภาพเหมือน “ฉันนี่แหละบรรพบุรุษแก” ไม่เจอเลยสักเครื่อง
พี่โหดยอมรับความล้มเหลวได้ แต่รับไม่ได้กับความล้มเหลวที่เกิดขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ แถมยังหาต้นตอไม่เจอแบบนี้
สุดท้ายเขาก็อดใจไม่ไหว ตั้งกระทู้ในเว็บบอร์ดเมคา
[เปย์เธอจนเปรม: เหล่าผู้รู้ มีเมคาแบบที่พอโดนตีจนเป็นรูแล้วจะซ่อมตัวเองได้ไหม
ถ้าเมคาเกิดขัดข้อง...
ประเภทความขัดข้องตรงกับทักษะหมายเลข 58 ในตำรา “สามร้อยหกสิบทักษะซ่อมบำรุงพื้นฐานที่ทหารเมคาเดี่ยวต้องรู้” เป๊ะ ๆ
พวกคุณซ่อมให้เสร็จได้ในหนึ่งวินาทีไหม?]
คนว่างในเว็บบอร์ดมีเยอะ แถมยังชอบจดบันทึกกัน ไม่นานก็มีคนตอบเขา
[ช่างซ่อมเมคาอารมณ์ร้อน: มีสิ ในฝันแกไง ไอ้โง่ สถาบันวิจัยตระกูลซูยังไม่มีเมคาแบบนี้เลย ลองดูสิว่าคำถามที่แกถามมันเป็นภาษาคนไหม?]
[เมคาเมคา ซ่อมเมคา: ไอเดียดี ต่อไปก็เลิกคิดซะ]
[อาการแพ้คนโง่กำเริบอีกแล้ว: ดูหน้าโปรไฟล์แกแล้ว ถึงจะไม่ใช่ช่างผลิตเมคา แต่ก็เป็นทหารเมคาเดี่ยวเหมือนกัน
ทหารเมคาเดี่ยวถามคำถามโง่ ๆ แบบนี้ได้ยังไง?]
......
คำถามเดียวของพี่โหดเรียกเสียงด่ามาเป็นพรวน เขายิ่งโมโหเข้าไปใหญ่
เขาปิดจอสมองกล แล้วเตะฐานแท่นควบคุมเมคาอย่างหัวเสีย