“งั้นพวกเราก็อดแล้วเหรอ?” คนอื่น ๆ ที่ยังไม่ได้ลองถามอย่างเสียดาย
“ลองกันให้ครบทุกคน!” เสิ่นเจาหยุ่นเชิดคางไปทางหลานเวยอวี่
ชิ้นส่วนหลายชิ้นของเมคาเครื่องนี้ผลิตจากโรงงานที่รับซื้อมานั่นเอง แถมยังเก็บแบบจำลองไว้ด้วย วัสดุที่ใช้ก็ไม่ใช่ของหายาก ผลิตเมคาเพิ่มอีกสักสองสามเครื่องน่าจะยังทัน
หนึ่งชั่วโมงต่อมา รายชื่อสุดท้ายก็ออกมา
“หลี่เสวี่ยโม่ หลินชิง ฉินเลี่ย ทั้งสามคนเหมาะสม!” เสิ่นเจาหยุ่นกล่าวอย่างเสียดายอยู่บ้าง
ในบรรดาคนทั้ง 11 คน มีเพียง 3 คนที่ผ่านเกณฑ์
เมคาชีวภาพยังไม่เหมาะจะผลิตใช้กันแพร่หลายจริง ๆ สุดท้ายก็ยังติดปัญหาระบบขับขี่อยู่ดี
ต้องเร่งวิจัยวิธีควบคุมด้วยพลังจิตให้ได้โดยเร็ว
คนอื่น ๆ มองทั้งสามด้วยสายตาอิจฉา
“ฉันบอกแล้วว่ายาก! เมคาแปลงร่างอาจจะยิ่งยากกว่าอีก” หานเวยพึมพำพลางง่วนอยู่กับจอสมองกลในมือ
ส่วนเสิ่นเจาหยุ่นสร้างเมคาชีวภาพขึ้นมาได้ นั่นแทบจะเป็นปาฏิหาริย์!
เสิ่นเจาหยุ่นลุกขึ้น “พวกคุณจะเปลี่ยนเมคาไหม?”
จะใช้เมคาที่คุ้นมือเหมือนเดิม หรือเปลี่ยนเป็นเครื่องใหม่ ก็แล้วแต่พวกเขาเลือก
ถึงอย่างไร เงินที่คณบดีให้มาก็คงไม่พอให้ทุกคนมีเมคาคนละสองเครื่องหรอก
หลินชิงถามว่า “ถ้าผมจ่ายเพิ่มเพื่อซื้อได้ไหม?”
เขามีเงิน เขาเอาหมดเลย!
“ผมก็จ่ายเพิ่มซื้อ!” ฉินเลี่ยรีบเสริม
“ฉันไม่มีเงิน!” หลี่เสวี่ยโม่แบมืออย่างไม่ยี่หระ
เมคาสั่งทำแบบนี้ไม่ใช่ว่ามีเงินพันล้านแล้วจะซื้อได้ เงินที่คณบดีให้มาอาจไม่พอจ่ายด้วยซ้ำ