ลิลี่ เฮย์สกระตุกมุมปาก เธอยอมแพ้จริง ๆ แล้ว!
ไม่ใช่ยอมแพ้ให้หลักคำสอนหลอกคนอะไรนั่น แต่ยอมแพ้ให้ความสามารถในการปั่นหัวคนของผู้บรรยายบรรพบุรุษหมายเลข 01 ต่างหาก
คำพูดนี้มีแต่กับดักเต็มไปหมด!
ถ้ายอมรับก็เท่ากับยอมรับว่าตัวเองผิด แต่ถ้าไม่ยอมรับ หลักคำสอนหัวใจเหล็กกล้าที่ว่าก็กลายเป็นเรื่องตลกไปเลย
แต่ไหนแต่ไรลิลี่ก็ไม่เคยเชื่อหลักคำสอนหัวใจเหล็กกล้าอะไรนั่นอยู่แล้ว เธอจะตอบได้อย่างไร จึงรีบโยนเผือกร้อนไปให้คนอื่นทันที
ลิลี่เอนหลังแล้วโยนคำถามให้จ้าวจงอวี่ “หัวหน้าทีม เธอถามว่าคุณยอมแพ้หรือเปล่า?”
รอยยิ้มตรงมุมปากของเสิ่นเจาหยุ่นยิ่งกว้างขึ้น
หลักคำสอนหัวใจเหล็กกล้าใช้ยังไงน่ะหรือ? ก็ต้องใช้อย่างนี้แหละ!
ต้องยกคุณค่าของอีกฝ่ายขึ้นมาก่อน ไม่ใช่ปล่อยให้อีกฝ่ายมายกคุณค่าของตัวเอง
หวังว่าติงฉีซิวจะมองออกนะ!
จ้าวจงอวี่ถลึงตามองลิลี่ เฮย์ส หมอนี่จงใจชัด ๆ
มือที่วางอยู่บนแท่นควบคุมกำแน่น เขาแค่นหัวเราะแล้วกล่าวว่า “เพื่อแสดงความขอโทษ คนจากวิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็งไปก่อนได้! พวกเราจะปล่อยพวกคุณไป การแข่งขันต่อจากนี้เราจะเป็นฝ่ายหลีกทางเอง ทุกคนจัดการบรรพบุรุษหมายเลข 01 ให้ฉัน! จัดการสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่ง!”
ซูฉีอู๋ยกมุมปากยิ้ม จงอวี่สมกับเป็นจงอวี่จริง ๆ!
โจวป๋ออันตบแท่นควบคุมดังป้าบ “แย่แล้ว!”
หมอนี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ คิดจะแบ่งแยกแล้วจัดการทีละฝ่าย
เดิมทีพวกเขากับวิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็งก็จับมือกันแบบถูกบังคับอยู่แล้ว แค่จับกลุ่มกันชั่วคราวเท่านั้น
วิทยาลัยสหพันธ์ศักดิ์สิทธิ์น้ำค้างแข็งต้องหนีแน่ ๆ