เมคาสีแดงชาดทะยานสูงขึ้นเรื่อย ๆ สูงขึ้นไป...
แรกเริ่มยังพอมองเห็นสีแดงชาดของเมคาได้ แต่ความเร็วกลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนกลางอากาศปรากฏภาพติดตาขึ้นมา
เงาร่างคล้ายมนุษย์พลันเปล่งแสงบิดเบี้ยวออกมา
มันแปรสภาพขณะทะยานขึ้น ทั้งยังเร่งความเร็วไม่หยุด
ความเร็วของมันสูงมาก จนมองเงาร่างไม่ออกแล้ว
สีแดงชาดราวกับถูกจุดไฟ กลายเป็นสีแดงไล่เฉดร้อนแรงดุจเปลวเพลิง
เส้นทางการเคลื่อนที่ของเมคาลากเป็นริ้วราวกับเปลวไฟพาดผ่าน
กลางอากาศ เปลือกนอกของเมคาบิดเบี้ยวแปรเปลี่ยนไม่หยุด แขนทั้งสองข้างหายไป ก่อนจะมีปีกขนาดมหึมาคู่หนึ่งงอกออกมา
ห้องนักบินของพี่โหดถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นออกไปด้วยความเร็วสูง
เก้าอี้ขนาดใหญ่โอบรัดร่างพี่โหดไว้ พุ่งตรงไปยังโล่แสงกลางอากาศ
ความเร็วกับแรงกระแทกขนาดนี้ ถ้าพุ่งชนเข้าไป...
เขาได้กลายเป็นเนื้อบดแน่!
“ไม่!” พี่โหดหลับตาลงอย่างสิ้นหวัง “ฉันเกลียดรุ่นควบคุมพิเศษ! จะตายแล้ว!”
“พี่โหด ฉันก็บอกแล้วไงว่ารุ่นควบคุมพิเศษมันไม่ดี พูดถูกไหมล่ะ?”
เสียงหยอกล้อของฉันนี่แหละบรรพบุรุษแกดังขึ้นข้างหู พี่โหดเบิกตาโพลงทันที “นาย...นาย...”
พี่โหดอ้าปากค้าง ลืมไปหมดแล้วว่าตั้งใจจะพูดอะไรต่อ
เขาจ้องภาพตรงหน้าด้วยสายตาเหม่อลอย
นี่มันเมคาเหรอ?
นี่มันหงส์เพลิงในตำนานชัด ๆ!
มงกุฎรูปตัววีสีแดงชาด อุปกรณ์ตาข่ายคลุมใบหน้าสีทอง ดวงตาเป็นเปลวไฟลุกโชนสองกอง
ลำตัวเพรียวยาวสง่างาม ขนปีกสองข้างซ้อนเรียงเป็นชั้นราวกลีบกุหลาบ ส่วนปลายปีกกลับแต้มสีฟ้าจาง ๆ