ตอนนี้ในโถงรอคิวของถ้วยชิงอวี่ เครื่องปรับอากาศยังคงเปิดเย็นฉ่ำเหมือนเดิม แต่ผู้ชมที่รออยู่หลายคนกลับเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก
ผู้ชมแต่ละคนนั่งแผ่หมดสภาพอยู่บนเก้าอี้ ทว่าดวงตายังคงจ้องข้อมูลการแข่งขันบนจอแสงตรงหน้าเขม็ง
บนจอแสงแสดงข้อความว่า: [สนามแข่งขัน S-15: กูกูกากา (เมคากลางระดับ S) VS ฉันนี่แหละบรรพบุรุษแก (เมคากลางระดับ S) เหลือเวลาอีก 13 นาที 46 วินาทีก่อนเริ่มการแข่งขัน]
ตามปกติแล้ว เมื่อเหลือเวลาอีกไม่มากก่อนการแข่งขันเริ่ม
ผู้ชมเหล่านี้ก็ควรจะเข้าไปนั่งประจำที่ในอัฒจันทร์ รอให้การแข่งขันเริ่มต้น
แต่วันนี้แต่ละคนกลับปักหลักอยู่ในโถงรอคิว ไม่ยอมไปไหน
ก็ช่วยไม่ได้ ใครก็ตามที่ผ่านขั้นตอนแย่งซื้อตั๋วแล้วก็คืนตั๋วซ้ำไปซ้ำมาสิบกว่ารอบ ย่อมมีสภาพไม่ต่างจากพวกเขา
แต่แฟนคลับที่ยังอยู่ถึงตอนนี้ล้วนเป็นแฟนพันธุ์แท้ของบรรพบุรุษทั้งนั้น
ผู้ชมที่ห้อยขวดน้ำไว้ห้าขวด ตอนนี้เพิ่มเป็นเจ็ดขวดแล้ว
เขากุมจอสมองกลไว้ พลางพึมพำว่า “ขอให้ ‘กูกูกากา’ อย่าคืนตั๋วอีกเลย ให้ฉันได้ดูการแข่งขันดี ๆ สักรอบเถอะ”
เหยียนจื่อกวงที่สวมเสื้อเชียร์ครบชุดหันไปพูดกับเฝิงก่วง ฟางหมิงหมิง และคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ว่า “ต่อไปพวกนายต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเสิ่นเจาหยุ่นไว้ ให้เธอช่วยกันตั๋วให้พวกเราก่อนล่วงหน้า”
เขาหอบหายใจ พลางเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนเงยหน้าถอนใจ “ฉันตามพวกคนหนุ่มสาวไม่ทันแล้วจริง ๆ แค่ซื้อตั๋วเข้าชม ทำไมถึงยากขนาดนี้นะ”
มุมปากเฝิงก่วงกระตุก “จริง ๆ แล้วซื้อตั๋วเข้าชมการแข่งขันไม่ยากหรอก”