เสิ่นเจาหยุ่นนั่งไขว่ห้าง เริ่มคิดคำนวณรายได้ทั้งหมด
ก้อนพลังงานหกก้อนก็ทำเงินได้ 180,000 เหรียญดาราแล้ว ยังไม่รวมค่าตั๋วอีก 20,000 เหรียญดารา และยังไม่นับช่องเก็บแหล่งพลังงานกับแขนอีกหนึ่งข้างที่เก็บกลับมาได้
ก่อนหน้านี้เธอมี 110,000 เหรียญดารา รวมกับ 200,000 เหรียญดาราเมื่อครู่ นี่มันก็ครบ 300,000 เหรียญดาราสำหรับดัดแปลงระบบหน่วงแรงต้านแล้วไม่ใช่เหรอ?
เสิ่นเจาหยุ่นดีใจขึ้นมาทันที
รอให้ช่วงนี้เธอปรับผังโครงสร้างของระบบดัดแปลงให้ละเอียดขึ้นอีกหน่อย ก็ลงมือได้เลย
ถ้วยชิงอวี่นี่ทำเงินไวจริง ๆ เลย!
แต่ว่าเมื่อครู่สู้กับศิลาลมกระซิบมาตั้งนาน เมคาของเธอก็ไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ไร้ที่ติ
ฝาครอบป้องกันห้องขับหน้าห้องแตกเป็นรอยสองแห่ง ส่วนไหล่ก็ถูกแทงไปสามรู
ถ้าให้ฟางเยว่ซ่อม คงต้องเปลี่ยนชิ้นส่วนพวกนี้ใหม่หมด น่าจะหมดประมาณ 20,000 กว่าเหรียญดารา
สู้ครั้งเดียว ได้เยอะก็ขาดทุนไม่น้อยเหมือนกัน
แต่เสิ่นเจาหยุ่นต้องซ่อมเองแน่นอน เธอแก้ ๆ ปะ ๆ เอง คงใช้ไม่ถึง 10,000 เหรียญดารา
ระหว่างที่เสิ่นเจาหยุ่นกำลังครุ่นคิดอยู่ จอสมองกลก็สั่นขึ้นสองสามครั้ง
หัวหน้าทีมส่งคำขอสื่อสารมา
พอเชื่อมต่อจอสมองกล เสิ่นเจาหยุ่นก็ทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องมองเลนส์
“หัวหน้าทีม เห็นที่ฉันชนะใช่ไหม! ฮ่า ๆ ๆ เมื่อกี้ฉันหาเงินได้เพียบเลยนะ หัวหน้าพาฉันมาถ้วยชิงอวี่นี่ไม่ผิดเลยจริง ๆ นึกออกตั้งนานแล้วว่ามันมีที่หาเงินง่าย ๆ แบบนี้ น่าจะพาฉันมาเร็วกว่านี้หน่อย!”
คำพูดนี้ทำให้อีกฝ่ายที่เพิ่งเจอผู้ชมเล่นงานมาหมาด ๆ ถึงกับพูดไม่ออก