“ไม่ใช่แค่ดาวซังซา 2 หรอกนะ แม้แต่เรือยนต์เขาแดงก็โด่งดังไปด้วย! ผู้รับผิดชอบของพวกเขาติดต่อฉันมา บอกว่าจะส่งเรือยนต์ให้ลำหนึ่ง สงสัยเพราะฉันหล่อแน่ ๆ! ชายเสื้อปลิวสะบัดตามลม ร่างกำยำพิงราวเรือยนต์ เข้ากับเรือยนต์เขาแดงแบบไม่มีอะไรเหมาะไปกว่านี้แล้ว!”
โจวป๋ออันพูดจบก็ถอนหายใจ น่าเสียดายที่อธิการเชิญอีกฝ่ายกลับไปอย่างสุภาพ ปฏิเสธของกำนัลจากเรือยนต์เขาแดง ไม่ยอมให้เขารับเรือยนต์ไว้
แต่หลินชิงฟังคำพูดของโจวป๋ออันแล้วไม่สบอารมณ์
ถ้าพูดถึงรูปลักษณ์ ใครจะสู้เขาได้? แฟนคลับของเขาล้วนเป็นแฟนคลับหน้าตาทั้งนั้น!
เขาเชิดหน้าขึ้น “ก็เพราะนายขับเรือยนต์ในสนามแข่งมากที่สุดน่ะสิ มัวแต่ยุ่งกับการซ่อนเรือยนต์ เรือยนต์ที่นายจับมามีมากกว่าน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตที่นายดื่มเสียอีก!”
โจวป๋ออันไม่ยอมแพ้ “ต้องเป็นเพราะหน้าตาฉันผ่านเกณฑ์แน่!”
“พวกนายไม่ต้องเถียงกันแล้ว! แค่นี้เรียกว่าอะไร รูปลักษณ์ของพวกนายเทียบกับสติปัญญาอันชาญฉลาดของเสี่ยวอวิ๋นแล้ว ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวเลย เรือยนต์เขาแดงเพิ่งติดต่อจู่จงเมื่อวาน อยากสั่งทำระบบหน่วงแรงต้านที่เหมาะกับเรือยนต์โดยเฉพาะ”
เซี่ยซิงอวี่นั่งอยู่ข้างเสิ่นเจาหยุ่น ยืดอกขึ้นอย่างภาคภูมิใจ
เมื่อวานเธอยังได้ยินเสี่ยวอวิ๋นบ่นว่างานเยอะ แถมยังรับงานปรับระบบให้เรือยนต์มาอีกชิ้น
ถ้าค่าจ้างสั่งทำไม่สูงพอ คงขี้เกียจลงมือด้วยซ้ำ
โจวป๋ออันกับหลินชิงหันไปมองเสิ่นเจาหยุ่นที่กำลังทำงานอยู่หน้าจอสมองกลพร้อมกัน แล้วก็พร้อมใจกันหุบปาก
จะมีใครเทียบคนนี้ได้อีกล่ะ?