เหอทั้วสูดหายใจเฮือกใหญ่ สถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งเคยมีบุคคลแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
เพิ่งขึ้นปีหนึ่งก็เริ่มทำธุรกิจแล้วหรือ? แถมยังลากทายาทรุ่นสองกับปรมาจารย์สร้างเมคามาร่วมหุ้นด้วยอีกคน
เหยียนจื่อกวงพลันเข้าใจแจ่มแจ้ง
มิน่าล่ะ ก่อนหน้านี้เจาหยุ่นถึงได้ลงโฆษณาในถ้วยชิงอวี่ ที่แท้ก็โปรโมตแบรนด์นี่เอง!
เสิ่นเจาหยุ่นล้วงมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋า ยืดหลังตรงแน่ว วางท่าผ่อนคลายขณะเผชิญสายตาของทุกคน
ก็แค่บริษัทเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ชาติก่อนมีคนไม่รู้ตั้งเท่าไรหอบเงินมาวิงวอนให้เธอยอมให้ใช้ชื่อ เธอยังคร้านจะใส่ใจ
ตอนนั้นในใจเธอมีแต่เรื่องค้นคว้าเมคาที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น เพื่อเอาชนะสัตว์ประหลาด
ชาตินี้กลับกลายเป็นว่ายากจนจนต้องเปิดบริษัทเองเสียอย่างนั้น
หม่าหลินเลื่อนสายตาจากคุณหวังตัวน้อยไปยังหานเวย แล้วสุดท้ายก็หยุดลงที่เสิ่นเจาหยุ่น
คนหนึ่งเป็นนักธุรกิจ อีกคนเป็นปรมาจารย์ที่มาจากตระกูลซู ทำไมถึงฟังนักศึกษากันหมดล่ะ?
คุณหวังตัวน้อยไพล่มือไว้ด้านหลัง เชิดหน้าตั้งอกตั้งใจกล่าวว่า “ตระกูลหวังกลับมายังดาวหลัวเถียนอีกครั้ง จะเอาแต่เฝ้าเหมืองกับเมคารุ่นแรกศูนย์ไว้ไม่ได้นี่? เมื่อก่อนตระกูลหวังหวังจะผลิตเมคาที่หลากหลาย ต่อไปก็ยังหวังจะผลิตเมคาที่หลากหลายเหมือนเดิม จุดยืนของเราคือ พังแล้วสร้างใหม่! จู่จงไม่ตีกรอบเมคา มีแต่จะเปิดทางสู่ความเป็นไปได้!”
“ดี! ดีมาก! ดีจริง ๆ...” เหยียนจื่อกวงพยักหน้ารัวอย่างตื่นเต้น จุดยืนนี้โดนใจเขาเข้าเต็มเปา