ลิลี่ เฮย์สได้ยินชื่อสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่ง แววสนุกสนานก็วาบผ่านดวงตา “ที่แท้ก็เป็นเจ้าตัวน้อยน่ารักนี่เอง ปีศาจทะเลของฉันก็อยากสู้แล้วเหมือนกัน!”
จ้าวจงอวี่หยิบตัวล็อกเมคาออกมา มองไปยังเกาะกลางแนวที่ปรากฏอยู่ในสายตาแล้ว
ดูแห้งแล้งไปหน่อย เปล่าเปลี่ยวไปนิด ชักรู้สึกแปลก ๆ แล้วสิ!
ณ มุมหนึ่งของเกาะปะการัง เมคาโฆษณาสีขาวของเสิ่นเจาหยุ่นกำลังนั่งยองอยู่บนชายหาด
เมคาโฆษณาสีขาวหลังดัดแปลงแล้วดูไม่ต่างจากเดิมเท่าไร แค่มีกล่องทรัพยากรสองใบห้อยอยู่บนหลัง
กล่องทรัพยากรสองใบนั้นวางเอียงกระเท่เร่ กลับยิ่งสะดุดตาเป็นพิเศษ
พอมีกล่องทรัพยากรสองใบนี้ เมคาตัวนี้ก็ดูร่ำรวยขึ้นมาทันตา
น่าเสียดายที่กล่องทรัพยากรถูกขนของออกไปหมดแล้ว ข้างในมีแต่อากาศ
เสิ่นเจาหยุ่นนั่งไขว่ห้างอยู่บนที่นั่งคนขับ ชูจอสมองกลขึ้นมาแล้วพูดว่า “โจวป๋ออัน นายแสดงได้ปลอมมาก! เพื่อนจากสถาบันจักรวรรดิกำลังจะโดนนายทำให้ตกใจหนีไปแล้ว!”
“หา? แล้วต้องทำยังไงล่ะ? ฉันรับหน้าที่เป็นปลาไกด์นำทางนะ!” โจวป๋ออันหันกลับไปมอง ดูเหมือนเรือยนต์น้ำของเขาจะวิ่งไปไล่ตามหลี่เสวี่ยโม่แล้ว!
ไม่ยุติธรรมเลย!
ในแผนกำหนดไว้ชัด ๆ ว่าเขาต้องเป็นคนเรียกความเกลียดชังแท้ ๆ อุตส่าห์มีคนอยู่บนเรือยนต์น้ำของเขาตั้งสองคนด้วย
“เรียกความเกลียดชังน่ะง่ายนิดเดียว เดี๋ยวฉันสอนให้...” เสิ่นเจาหยุ่นสลับหน้าจอสมองกลไปยังระบบแก้ไขป้ายบอกทาง มองจุดสีแดงหลายจุดบนทะเลที่กำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว
จุดสีแดงที่อยู่ท้ายสุดห่างจากปากอ่าวรูปน้ำเต้าแค่ไม่กี่กิโลเมตรแล้ว
มุมปากเธอยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนพูดต่อว่า “นายก็แค่บอกว่าเป็นผู้บรรยายบรรพบุรุษหมายเลข 03 ต่อไปจะเป็นการปะทะรอบสองระหว่างสถาบันสหพันธ์ที่หนึ่งกับสถาบันจักรวรรดิ เมื่อเผชิญหน้ากันบนทางแคบ ผู้กล้าย่อมเป็นฝ่ายชนะ ที่เหลือก็เล่นสดเอาเอง”