หลิวเหวินจ้งเดือดดาลจนแทบคลั่ง “บอกฉันมา ใครคือเสิ่นเจาหยุ่น! รีบส่งตัวเธอออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันระเบิดเมคาของพวกแกให้หมด!”
“โธ่เอ๊ย ไม่เกี่ยวกับฉันนะ! ฉันแค่มาดูเรื่องสนุกเฉย ๆ!” ใครบางคนโอดครวญทันที
“หลิวเหวินจ้ง อย่าวู่วามสิ!” คนที่ตะโกนแบบนั้นก็ยังเป็นเพื่อนร่วมทีมผู้โชคร้ายของหลิวเหวินจ้งอยู่ดี
ไม่ไหวแล้ว เขาทนไม่ไหวแล้ว!
เขายกจอสมองกลขึ้นมา ตั้งใจจะเรียกหัวหน้าทีมที่ออกไปก่อนหน้านี้ให้กลับมาเดี๋ยวนี้
............
อีกด้านหนึ่ง ไป๋จิ้นซีนั่งอยู่ในหอประชุมใหญ่ของสถาบัน พร้อมกับบรรดาผู้บริหาร คอยชมการสอบปลายภาควิชาการต่อสู้เมคาของคณะวิชาการต่อสู้เมคาในครั้งนี้
ก่อนการถ่ายทอดสดผ่านเน็ตดาวจะเริ่ม ตามธรรมเนียมของสถาบัน เขาขึ้นเวทีกล่าวเปิดงานก่อน
ก่อนหน้านี้เขาอธิบายเป้าหมายและภารกิจการสอบของนักศึกษาชั้นปีสูง ๆ ไปอย่างละเอียดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ชั้นปีหนึ่ง
ไป๋จิ้นซีขยับเนกไทที่คอเล็กน้อย สีหน้าสดใสมีชีวิตชีวา “นักศึกษาปีหนึ่งรุ่นนี้ขยันหมั่นเพียร รักใคร่สามัคคีกันดี
พวกเขาเพิ่งเรียนรู้การขับเมคามาไม่ถึงปี ข้อกำหนดการสอบของคณะเราสำหรับนักศึกษาปีหนึ่ง คือหวังว่าพวกเขาจะไม่บุ่มบ่ามในสภาพแวดล้อมอันเลวร้าย
นอกจากทำภารกิจเก็บรวบรวมให้สำเร็จแล้ว ยังต้องประเมินความสามารถของตัวเองให้ชัดเจน และวางแผนการใช้พลังงานให้เหมาะสมด้วย......
ตามกำหนดการสอบของเรา นักศึกษาปีหนึ่งควรนำความรู้ไปใช้ได้จริง ช่วงแรกควรเริ่มจากสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบ จากนั้นค่อยออกตามหาเป้าหมายในการเก็บรวบรวม......”