เฮ่ออวิ๋นปินกับคนอื่น ๆ ยืนอยู่บนยานอวกาศ มองเสิ่นเจาหยุ่นไล่ฆ่าสัตว์ประหลาดเป็นกองอย่างเงียบงัน
เมคาโฆษณาสีขาวมีพลังต่อสู้สูงมาก แค่พริบตาเดียวก็ชักเคียวออกมาใช้แล้ว
สมกับเป็นคนรุ่นเก๋า วิชายุทธ์ทั้งสิบแปดแขนงเชี่ยวชาญหมดทุกอย่าง
เมคาโฆษณาสีขาวถือเคียว โก่งตัวหลบแส้หางของสัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง ก่อนจะเหวี่ยงเคียวในมือขวาออกไป
สัตว์ประหลาดที่กำลังสะบัดหางยังกลิ้งไม่ทันลงพื้น ก็พุ่งเข้าปะทะคมเคียวพอดี
เลือดสาดกระเซ็นไปครึ่งเมตร เปื้อนขนสีขาวของสัตว์ประหลาดหลายตัวที่อยู่รอบ ๆ
สัตว์ประหลาดอีกหลายตัวพุ่งเข้ามา
เคียวถูกขว้างออกไป…
เมคาโฆษณาสีขาวยันพื้นแล้วหมุนตัวตีลังกาสองรอบ เตะสัตว์ประหลาดหลายตัวกระเด็นไป
ขณะเดียวกันเมคาโฆษณาสีขาวก็พุ่งตัวออกไปคว้าเคียวกลับมา
เคียวถูกดึงกลับมา ศีรษะของสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งก็หล่นลงพื้น
เมคาโฆษณาสีขาวรับหัวสัตว์ประหลาดเอาไว้
เดี๋ยวก่อน…เคียวนั่นดูคุ้นตาชอบกล
เฮ่ออวิ๋นปินขยี้ตา ก่อนจะอดพูดไม่ได้ว่า “เคียวเล่มนั้นของเหยาฟางใช่ไหม?”
“ของเหยาฟางนั่นแหละ!” หลี่หัวล้านพยักหน้ายืนยัน
“ฉันยอมเลยจริง ๆ!” เฮ่ออวิ๋นปินตบเข่าฉาด “นี่มันกลยุทธ์ที่หัวหน้าเคยพูดไว้ว่า ‘ห่านบินผ่านยังต้องถอนขน’ ใช่ไหม?”
หลี่หัวล้านพยักหน้า “ถลกหนังออกก็นับว่าถอนขนเหมือนกันแหละ! บรรพบุรุษลงมือสาธิตเองแบบนี้ พวกเรายังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ”
“คุยกันเข้าไป! คุยกันเข้าไป! ของโดนบรรพบุรุษกวาดไปหมดแล้ว!” ถงอวี่เฉียวอุ้มอุปกรณ์เดินออกมาจากในยานอวกาศ แล้วเขกหัวทั้งสองคนคนละที