เซี่ยซิงอวี่ก็เพิ่งรู้ตัวเป็นครั้งแรกเหมือนกันว่าตัวเองดัง
ที่นั่งคนดูมีคนนั่งถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แทบทุกคนโห่ร้องเชียร์เธอทั้งนั้น
ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นบรรยากาศแบบนี้แค่ตอนแข่งของลูกพี่ลูกน้องชายเท่านั้น
ในที่สุดเธอก็เข้าใจละ ว่าทำไมลูกพี่ลูกน้องชายถึงรักษาภาพหรูได้ตลอด มีคนชอบเยอะขนาดนี้ เปลี่ยนเป็นเธอ เธอก็ทำตัวเป็นคุณหนูได้เหมือนกัน
เซี่ยซิงอวี่ตื่นเต้นไปชั่วขณะ โค้งคำนับโบกมือ เหมือนนกยูงรำแพนไม่มีผิด
คนดูตะโกนให้เธอถล่มเมคาฝ่ายตรงข้าม แน่นอนว่าเธอจะไม่ทำให้คนดูผิดหวัง
เธอมองไปที่เมคาสีเงินดำฝั่งตรงข้าม พูดอย่างตื่นเต้นว่า “เห็นมั้ยว่าฉันดังขนาดไหน ดูสิ ทั้งสนามนี่เชียร์ฉันทั้งนั้น!”
“เห็นแล้ว!” เสิ่นเจาหยุ่น แม้จะรู้สึกว่าคนตรงหน้านิสัยดี๊ด๊าไปหน่อย แต่ก็ยังพยักหน้าตอบรับ
“พวกเขาให้ฉันถล่มเมคาของเธอ เดี๋ยวอย่ามาโทษฉันนะ! ฉันน่ะเป็นคนปฏิเสธคำขอใครไม่เป็นหรอก” เซี่ยซิงอวี่ อาการช่างเม้าท์กำเริบอีกแล้ว ถึงคู่แข่งในสนาม เธอก็คุยด้วยได้อย่างเป็นธรรมชาติสุด ๆ
เสิ่นเจาหยุ่นพยักหน้าอย่างเข้าใจ “ไม่เป็นไร ฉันก็อยากถอดเมคาของเธอเหมือนกัน เมคาของเธอดูท่าทางจะแพง... เอ่อ ไม่ใช่ สงสัยเมคาของเธอมีความหมายเชิงงานวิจัยมากกว่า”
“งั้นมาดูกันว่าใครเจ๋งกว่ากัน ฉันไม่เหมือนหลินชิงนะ ฉันไม่ลดมือให้เธอหรอก” เซี่ยซิงอวี่ไม่เก็บมาใส่ใจ
วิชาประวัติการพัฒนาเมคาของเธอสอบตกตลอด แต่ชั่วโมงต่อสู้ภาคสนามของเธอน่ะระดับท็อปเลยล่ะ