กูกูกากาเห็นบรรพบุรุษหยุดโจมตี ก็พลันดีใจขึ้นมา
เธอคิดว่าพอพูดถึงเงินห้าร้อยล้านแล้ว บรรพบุรุษก็ยังเชื่อเธอ และยอมรับสถานะแฟนคลับของเธอ
เพื่อให้บรรพบุรุษคลายระแวง เธอจึงตะโกนเสียงดังยิ่งกว่าเดิมว่า “ไม่ใช่แค่ห้าร้อยล้านนะ!
ทั้งหมดหกร้อยสามสิบสองล้านเหรียญดารา”
คนที่อยู่ข้างหน้าต้องใช้เงินแค่ห้าสิบล้านเหรียญดาราก็จัดการได้แล้ว แต่ไม่รู้มีไอ้เวรที่ไหนโผล่มาประมูลแข่งกับเธอ
ทำให้เธอต้องควักเงินเพิ่มอีกหน่อย
“หึ ๆ... เจ้าเล่ห์นัก! ยิง!” เสิ่นเจาหยุ่นพูดจบ มือซ้ายก็เลื่อนไปมาบนแผงควบคุมอย่างรวดเร็ว
เมคาสีแดงชาดยิงกระสุนเลเซอร์สิบลูกออกจากปากกระบอกทั้งสิบพร้อมกัน
กระสุนเลเซอร์ทั้งสิบลูกล็อกตำแหน่งด้านซ้ายและขวาของเมคาสีเหลืองไว้ โดยห่างจากมันข้างละห้าเมตร
“หา! ยังจะยิงอีกเหรอ?” กูกูกากาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบควบคุมเมคาหลบหนีอย่างลนลาน
แต่พื้นที่รัศมีห้าเมตรถูกล็อกไว้ ต่อให้เธอควบคุมเมคาถอยหนี ก็ยังโดนกระสุนเลเซอร์ไปสองนัด
เธอยังไม่ทันได้ถอนหายใจ กระสุนเลเซอร์สามสิบลูกก็อยู่ห่างจากเมคาของเธอเพียงสองเมตรแล้ว
กูกูกากาเบิกตากว้างทันที
คาดการณ์ได้แม่นยำขนาดนี้เชียว!
คำนวณไว้ก่อนแล้วหรือว่าเธอจะลงมาที่ตรงนี้?
ถึงได้ไล่ยิงเธอได้ไม่หยุดแบบนี้หรือ?
ไม่ได้การ หลบไม่พ้นแล้ว!
ถ้ากระสุนเลเซอร์สามสิบลูกระเบิดใส่เมคาของเธอหมด เธอได้จบเห่แน่!
เปิดโล่แสง มีแต่ต้องเปิดโล่แสงแล้ว!
โล่แสงสีฟ้าสว่างวาบ กระสุนเลเซอร์สามสิบลูกระเบิดใส่มันทั้งหมด แสงจ้าสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง