พอคนอื่นเห็นเธอถามแบบนี้ เหมือนมีวิธีแก้ไข ก็พากันมองเธออย่างมีความหวัง
ติงเฉิงยวี่เหลือบดูเวลาที่กะพริบบนจอสมองกล แล้วตอบทันทีว่า “ผมกะจะออกเดินทางตอนสี่โมงกว่า ตอนนี้บ่ายสามโมงสิบห้านาที ยังเหลืออีกชั่วโมงกว่า”
เสิ่นเจาหยุ่นได้ยินเวลา ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เธอหยิบผังโครงสร้างเมคาขึ้นมาแผ่นหนึ่ง ใช้นิ้วชี้ไปมาบริเวณช่องเก็บแหล่งพลังงาน
แล้วหันไปหาติงเฉิงยวี่ “ฉันขอเปิดแผ่นปิดช่องเก็บแหล่งพลังงานเมคาดูหน่อยได้ไหม ฉันลองดูได้ แต่ไม่รับประกันว่าจะซ่อมได้นะ”
“ได้สิ! รื้อเลย!” ติงเฉิงยวี่ยังไม่ทันพูด จวงเยว่เจ๋อก็ตื่นเต้นโพล่งขึ้นมาก่อน
ติงเฉิงยวี่มองจวงเยว่เจ๋ออย่างเหนื่อยหน่าย
เมคาใครกัน เจ้าของเมคาเขาอนุญาตหรือยัง ตอบซะกระตือรือร้นเชียว
ติงเฉิงยวี่หันไปหาเสิ่นเจาหยุ่น “ผมช่วยรื้อให้!”
“แล้วส่งข้อมูลตรวจซ่อมเมคาสองชุดของสามปีก่อนกับสัปดาห์ที่แล้วมาให้ฉันด้วย!” เสิ่นเจาหยุ่นพูดพลางเดินคล่องแคล่วไปยังอุปกรณ์ควบคุมตัวเลขเครื่องหนึ่งที่อยู่ข้างๆ
สามร้อยปีก่อนอุปกรณ์ชนิดนี้ราคาแพงมาก ใช้สำหรับวิเคราะห์และบันทึกข้อมูลต่างๆ ของเมคาเป็นหลัก
เธอจะเน้นวิเคราะห์ระบบพลังงานของเมคา เพื่อยืนยันข้อสันนิษฐานของเธอ
เสิ่นเจาหยุ่นกำลังปรับแต่งข้อมูล ส่วนติงเฉิงยวี่ก็ควบคุมหุ่นยนต์ให้รื้อเมคา
หุ่นยนต์รื้อถอนหลายตัวกวัดแกว่งแขนกลขึ้นลงรัวๆ ไม่นานแผ่นปิดของเมคาสีแดงเหลืองที่นอนราบกับพื้นก็ถูกรื้อออกหมด