[กุหลาบเหล็ก: บรรพบุรุษ อย่าเพิ่งไป แบ่งเงินกันก่อน แบ่งเงินกัน]
[เค่อผู้ไร้แก่น: ล้อเล่นน่า ฉันซื้อระบบของเธอไปชุดหนึ่งแล้ว รูปคำสั่งซื้อ]
[คิดแต่จะรวยทุกวัน: บรรพบุรุษ ฉันผิดไปแล้ว! ซื้อชุดเดียวมันน้อยไป อย่างน้อยต้องสามชุดสิ]
[เค่อผู้ไร้แก่น: บรรพบุรุษ ฉันจะไปจองระบบของเธอเพิ่มอีกสองชุด]
ในกลุ่มพลันเต็มไปด้วยสติกเกอร์อ้อนวอนและประจบประแจงอีกครั้ง
เสิ่นเจาหยุ่นอดขำไม่ได้ เธอตบไหล่หัวหน้าทีมเบา ๆ
“หัวหน้าทีม เข้ากลุ่มนี้ได้ดีจริง ๆ! ฉันชอบคนที่รู้จักกาลเทศะ แถมยังรู้จักเอาใจแบบนี้ที่สุด”
“ได้เงินมาเปล่า ๆ ตั้งมากมาย พวกเขาคงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไร” ติงเฉิงยวี่เข้าใจความคิดของคนพวกนี้ดี
คนในชมรมกุหลาบรู้กันอยู่แล้วว่าเสี่ยวอวิ๋นเป็นสมาชิกทีมของเขา ก่อนจะคิดดึงเขาเข้ากลุ่มนี้ พวกเธอคงนึกไว้แล้วว่าเขาไม่มีทางปิดบังเรื่องนี้จากเสี่ยวอวิ๋น
สุดท้ายพวกเธอก็ยังดึงเขาเข้ามา คงคิดว่าควรแบ่งผลประโยชน์ให้เสี่ยวอวิ๋นบ้าง
แน่นอน อีกเหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะพวกเธอดูออกว่ามีคนจ้องเล่นงานเสี่ยวอวิ๋น เลยอยากให้เขาเตรียมรับมือไว้
เสิ่นเจาหยุ่นพยักหน้า
ในเมื่อพวกเขายังมีมโนธรรม เธอก็จะไม่เอาเปรียบพวกเขาแล้วกัน
เธอก้มหน้าพิมพ์ข้อความ
[ฉันนี่แหละบรรพบุรุษแก: พวกเธอพูดเองว่าจะซื้อระบบของฉัน
เพื่อน ๆ ที่จับคู่กันได้ อย่าลืมซื้อระบบจากฉันให้ครบสามชุด ชุดละสิบล้านเหรียญดารา
ส่วนพวกเธอจะต่อรองเงินได้เท่าไรก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของตัวเอง]