เสิ่นเจาหยุ่นลูบจมูกด้วยความรู้สึกผิด เธอรู้อยู่แล้วว่าตัวเองให้ราคาต่ำ
แต่หลังจากจวงเยว่เจ๋อบอกเธอว่าขายของกองโตในแพลตฟอร์มมือสอง เธอก็เข้าใจแจ่มแจ้ง
เวลาคนซื้อของ มักชอบออกราคาครึ่งเดียวก่อน แล้วค่อยๆ เกลี้ยกล่อมให้ราคาสูงขึ้น
ดังนั้นเสิ่นเจาหยุ่นจึงเสนอราคา เธอต้องกดลงต่ำไว้ก่อนอยู่แล้ว
เสิ่นเจาหยุ่นเปิดเว็บไซต์ลิขสิทธิ์ที่เคยใช้ยื่นจดระบบหน่วงแรงต้าน
ข้างบนยังคงแสดงว่าอยู่ระหว่างรอตรวจสอบ
เธอแคปหน้าจอส่งให้อีกฝ่ายดู
อีกฝ่ายตอบกลับทันควัน “คุณส่งแบบแปลนมาให้... ไม่ใช่ๆ ผมส่งแผนความร่วมมือให้คุณดีกว่า โรงงานเราอยากซื้อลิขสิทธิ์ของคุณ
ถ้าคุณไม่ยอมขายสิทธิบัตร เราร่วมมือกันแบบแบ่งผลกำไรก็ได้ คุณส่งแบบแปลนมา รอบนี้ผมไม่คิดตังค์ ทำให้ฟรีเลย!“
“ฮ่าๆๆ...” เสิ่นเจาหยุ่นมองคำว่า 'ทำให้ฟรี' แล้วกลั้นขำไม่อยู่ เอามือปิดปากหัวเราะออกมา
ฟางเยว่ได้ยินเสียงหัวเราะของเธอที่ดังขึ้นมากะทันหันก็ตกใจ
เขามองเสิ่นเจาหยุ่นด้วยความเป็นห่วง “เสี่ยวอวิ๋น เป็นอะไรหรือเปล่า?”
เด็กคนนี้จะไม่ใช่เห็นคนอื่นเขาจะได้ให้อาจารย์หานดัดแปลงเมคากันหมด แต่ตัวเองไม่ได้
เลยน้อยใจ อัดอั้นตันในจนสติหลุดไปแล้วใช่ไหม?
“ไม่เป็นไร... ฮ่าๆๆ... จริงแท้แน่นอน ความรู้คือพลัง ความรู้คือเงินตรา ฉันว่าแล้วเชียวว่าเสิ่นเจาหยุ่นน่ะ อยากหาเงินก็แค่แป๊บเดียว ในโลกนี้ก็ยังมีคนที่รู้จักของดี!” เสิ่นเจาหยุ่นกอดจอสมองกล หัวเราะจนตัวงอ พิงขาเมคายิ้มร่า