“นั่นก็หมายความว่ายิ่งมีคนดูมาก คนชนะก็ยิ่งได้เงินมากขึ้นสินะ” เสิ่นเจาหยุ่นสมองไวมาก แค่แวบเดียวก็จับจุดสำคัญได้
คนเยอะ เงินเยอะ
มิน่าล่ะเสี่ยวเจ๋อถึงคิดจะหาเงินด้วยการขายเรือนร่าง
ลูกหลานรุ่นหลังก็ไม่ใช่จะไม่ได้เรื่องไปซะทุกอย่างนะ อย่างน้อยวิธีการหาเงินก็มีมากกว่าคนรุ่นเก่าอย่างเธอตั้งเยอะ!
“ก็ต้องอย่างนั้นสิ! ไม่งั้นหัวหน้าทีมจะบริหารบัญชีส่วนตัวทำไมล่ะ ยิ่งชนะมาก แฟนคลับก็ยิ่งเยอะ ยิ่งแฟนคลับเยอะ นักบินเมคาก็ยิ่งหาเงินได้เยอะ หมาป่าเลือดมีแฟนคลับเป็นล้าน ได้ยินว่ารายได้ต่อเดือนไม่ต่ำกว่าล้านเหรียญดาราเลยนะ” จูหยวนเหยาพูดพลาง สีหน้าอดไม่ได้ที่จะเผยแววอิจฉา
เสิ่นเจาหยุ่นพยักหน้า แล้วถามต่อ “ถ้างั้น...จะมีใครเล่นตุกติกไหม อย่างเช่นล้มมวยแล้วจะมีผลอะไรตามมาบ้าง”
จูหยวนเหยาโบกมือโดยไม่ลังเล “จะมีใครไปล้มมวยกันล่ะ ชนะแค่แมตช์เดียวมันก็ไม่ได้ช่วยอะไร แถมถ้าคู่ต่อสู้เอาไปแฉ ก็โดนด่าเละแน่!”
“ถ้วยชิงอวี่ก็ถือว่ายุติธรรมดีนะ ใครมีฝีมือก็ไต่อันดับขึ้นไปเรื่อย ๆ ไม่เห็นต้องโกงเลย” ติงเฉิงยวี่ก็พยักหน้าเห็นด้วย
“งั้นเหรอ แล้วนี่มันเรื่องอะไรล่ะ” เสิ่นเจาหยุ่นค่อย ๆ หยิบจอสมองกลออกมา ยื่นให้จูหยวนเหยาดู
จวงเยว่เจ๋อกับติงเฉิงยวี่ก็เบียดเข้ามามุงดู
[บารมีราชัน: แมตช์หน้าขอยอมแพ้หน่อย เงินที่ชนะได้ยกให้หมดเลย?]
[บารมีราชัน: แมตช์หน้าขอยอมแพ้หน่อย นอกจากเงินที่ชนะได้ยกให้หมดแล้ว จะเพิ่มให้อีกพันเหรียญดารา?]
[บารมีราชัน: แมตช์หน้าขอยอมแพ้หน่อย นอกจากเงินที่ชนะได้ยกให้หมดแล้ว จะเพิ่มให้อีกหนึ่งพันห้าร้อยเหรียญดารา?]