เสิ่นเจาหยุ่นยังท่องคำโฆษณาไม่จบหนึ่งรอบ ไป๋จิ้นซีก็กลับมาจากจัดการธุระพอดี
นักเรียนทั้งหลายถูกพากลับไปยังบริเวณทางเดินอีกครั้ง
“การแข่งขันรอบแรกต้องใช้ทหารเมคาเดี่ยว 5 คน และช่างผลิตเมคา 2 คนลงสนาม ระหว่างการแข่งขัน แต่ละทีมมีโอกาสสับเปลี่ยนตัวสำรองได้ 1 ครั้ง จะเลือกกันยังไง...ก็ปรึกษากันเองแล้วกัน!”
ไป๋จิ้นซียื่นสมุดเล่มหนึ่งในมือให้ทุกคน
เขานึกถึงคำกำชับของอาจารย์ใหญ่เหอทั้วก่อนออกเดินทาง ที่บอกว่าอย่าเข้าไปก้าวก่ายมากเกินไป
การแข่งขันหลายรุ่นที่ผ่านมา ยิ่งพวกเขาคอยควบคุมมากเท่าไร ผลก็ยิ่งแย่ลงเท่านั้น ตอนแข่งประลองบนเวทีพวกเขาไม่ได้เข้าไปยุ่งมาก นักเรียนกลับทำได้ดี ครั้งนี้จึงปล่อยให้นักเรียนตัดสินใจกันเองอีกเช่นเคย
“ลงแข่ง 7 คน มีตัวสำรองสับเปลี่ยน 2 คน...” เสิ่นเจาหยุ่นเอียงศีรษะไปทางหลานเวยอวี่ “หลานหลาน เธอจัดการเลย!”
สำหรับเธอแล้วก็ไม่ต่างกัน เลือกใครก็เหมือนกันทั้งนั้น...
ในเมื่อเสิ่นเจาหยุ่นพูดแบบนี้ คนอื่น ๆ ก็ยิ่งไม่มีความเห็น ต่างพากันมองหลานเวยอวี่ “พวกเราฟังเธอ!”
หลานเวยอวี่พยักหน้า รับสมุดจากมือไป๋จิ้นซี
เธอพลิกอ่านอย่างรวดเร็ว ก่อนเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า “การแข่งขันครั้งนี้ใช้ระบบคะแนนภารกิจ ภารกิจทั้งหมดแบ่งเป็น 3 ระดับความยาก ระดับ S 10 คะแนน ระดับ A 8 คะแนน ระดับ B 6 คะแนน สถานที่ทำภารกิจจะสุ่มเลือก ต้องทำภารกิจหนึ่งให้เสร็จก่อน ถึงจะสุ่มภารกิจถัดไปได้”
หลานเวยอวี่ยกตัวอย่างภารกิจหลายประเภท ทั้งสำรวจทรัพยากร ล่าสัตว์ประหลาด และงานซ่อมบำรุงตามจุดที่กำหนด
พอพูดถึงงานซ่อมบำรุง เธอก็มองไปทางเหล่าช่างผลิตเมคา “งานของช่างผลิตเมคาไม่ใช่งานเบา ๆ อาจต้องรู้จักวัสดุจากสัตว์ประหลาด ทำงานซ่อมบำรุงตามภารกิจ แล้วยังต้องตรวจเช็กเมคาให้พวกเราอีก...ฉันต้องการคนที่ชำนาญเรื่องพวกนี้สักคน”