ซูหลิงซีและพวกทั้งสี่คนเพิ่งก้าวเข้าไปในอาคารหิน ก็เห็นท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่วยืนอยู่ที่นั่น ดูเหมือนจะรออยู่สักพักหนึ่งแล้ว
“ท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่ว”
ทั้งสี่คนคารวะแล้วเอ่ยขึ้น
“มาแล้วสินะ”
ท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่วพยักหน้าเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก ชี้ขึ้นไปข้างบนแล้วกล่าวว่า “ตามฉันมา มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งกำลังรอพวกเธออยู่”
ได้ยินดังนั้น ทั้งสี่คนต่างรู้สึกประหลาดใจ เพราะให้ท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่วผู้เป็นปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตเอ่ยเรียกเช่นนี้ เกรงว่ากำลังของอีกฝ่ายจะเหนือกว่าเจ็ดขอบเขตเสียแล้ว!
หลุมหลบภัยหมายเลข 83 มีบุคคลใหญ่โตเช่นนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?
หรือว่าเป็นเพราะเรื่องของทะเลทรายเมฆมฤตยู และความผิดปกติก่อนหน้านี้ จะเกี่ยวข้องกับผู้ใหญ่ท่านนี้?
ในใจของทั้งสี่คนแม้จะปั่นป่วนไปด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถาม ได้แต่เดินตามหลังท่านหัวหน้าสถาบันหลิ่วไปเงียบๆ
เดินขึ้นมาถึงชั้นบน อากาศดูเหมือนจะอบอวลไปด้วยแรงกดดันรางๆ พวกเขาลดเสียงหายใจเบาลงโดยไม่รู้ตัว
ในที่สุดพวกเขาก็ขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของอาคารหิน ในห้องมีเพียงโต๊ะไม้เรียบง่ายตั้งอยู่ตัวหนึ่ง ข้างโต๊ะมีคนผู้หนึ่งนั่งอยู่ สวมเสื้อคลุมยาวสีขาวล้วน ถือถ้วยกระเบื้อง จิบชาช้าๆ อย่างสบายอารมณ์ เมื่อรู้สึกตัวว่ามีคนขึ้นมา จึงค่อยๆ เงยหน้ามองมา
แวบนั้นดูเหมือนเรียบเฉย แต่สวีอวี้กลับรู้สึกราวกับมีเส้นไหมไร้รูปร่างมาพันรัดทั่วร่าง แม้แต่กระแสวิญญาณที่ไหลเวียนในกายก็ยังชะงักไปครึ่งจังหวะ
ใจของเขาเต้นรัว ก่อนหน้านี้แม้แต่ภายใต้กลิ่นอายของปรมาจารย์เจ็ดขอบเขต ก็อย่างมากแค่ส่งผลต่อการไหลเวียนของพลังชีวิตของเขา ไม่มีทางทำให้กระแสวิญญาณผันผวนไปได้
คนผู้นี้ เป็นถึงผู้ที่เหนือกว่าปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตจริงๆ น่ะหรือ?