นอกที่มั่น เปลวเพลิงลุกโชนเสียดฟ้า
ซากอสูรซากจำนวนมหาศาลถูกเผาทำลายรวมกัน ส่วนซากที่หายไปบ้างนั้น ผู้ใช้พลังที่รับผิดชอบการเผาทำลายรู้สึกสงสัย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
เพราะโดยแท้จริงแล้ว ซากเหล่านี้มีจำนวนมากมายมหาศาล ต่อให้ถูกผู้ใช้พลังคนอื่นฉกฉวยหยิบฉวยไปบ้าง ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า จะไม่มีใครคาดคิดว่าซากจำนวนมากจะถูกกลืนกินจนหมดสิ้น กลายเป็นผุยผง
ในขณะเดียวกัน
ที่ตำแหน่งค่ายกลอุโมงค์ใจกลางที่มั่น แสงสว่างพลุ่งพล่าน ผู้ใช้พลังของสถาบันจำนวนมากใช้ช่องทางเคลื่อนย้ายลำเลียงทรัพยากรที่รวบรวมได้กลับไปยังปราการ
ส่วนโถงประชุมที่อยู่ไม่ไกลนัก มีร่างสิบกว่าร่างยืนตระหง่านอยู่ภายใน
พวกเขาไม่ได้จงใจแผ่กลิ่นอายออกมา แต่ทั่วร่างกลับมีแรงกดดันราง ๆ แผ่ซ่านอยู่ นั่นคือผู้แข็งแกร่งระดับแกนหลักที่ประจำการอยู่ที่ที่มั่นครั้งนี้ ปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตทั้งสิบสองคน!
ถังเหยียนยืนอยู่ตำแหน่งแรก แม้เธอจะเพิ่งทะลวงขอบเขตได้ไม่นาน แต่อย่างไรเสียก็เป็นผู้ควบคุมหลุมหลบภัยหมายเลข 83 และยังมีตระกูลถังคอยหนุนหลัง หากพูดถึงสถานะและสิทธิ์ในการออกเสียง ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตรุ่นเก๋าคนใดในที่นั้นเลย
สายตาของเธอกวาดมองผู้คนในที่นั้น น้ำเสียงราบเรียบ: "ทุกท่าน ระลอกแรกของคลื่นอสูรได้ถอยกลับไปแล้ว แต่ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า จะมีคลื่นอสูรที่ดุเดือดกว่าถาโถมเข้ามาติด ๆ"
ต่อเรื่องนี้ ผู้คนในที่นั้นไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เพราะว่าพวกเขาล้วนเป็นปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตอยู่แล้ว ต่อให้เป็นปรมาจารย์หน้าใหม่อย่างหลินหร่าน ก็ทราบจากข่าวกรองก่อนหน้านี้แล้วว่า คลื่นอสูรในซากภพนั้น แต่ละระลอกจะรุนแรงยิ่งกว่าระลอกก่อน และช่วงเวลาห่างในแต่ละครั้งก็จะยิ่งสั้นลงเรื่อย ๆ
"ตามที่ปรมาจารย์หลิ่วประมวลผล คลื่นอสูรคราวนี้อย่างน้อยมีอสูรซากระดับราชันเจ็ดตัวล่าถอยไปอย่างปลอดภัย ฝ่ายตรงข้ามยังมีอสูรซากทะลวงขอบเขตคุมทัพบัญชาการ ทิศทางการโจมตีหลักในคราวต่อไป มีความเป็นไปได้สูงว่ายังคงเป็นฝั่งตะวันตก"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ถังเหยียนก็ชะงักเสียงเล็กน้อย ยื่นมือชี้ไปที่แผนที่ป้องกันที่มั่นที่แขวนอยู่บนกำแพง เริ่มวางกำลังป้องกันใหม่