"พวกไร้ค่าทั้งหลาย"
หลูหูครางเย็น เสียงแฝงความโกรธที่กดไว้ไม่อยู่
หวังเซียวสั่นทั้งตัว แม้แต่จะเงยหน้าก็ไม่กล้า เกรงจะยั่วโมโหอีกฝ่ายอีก ได้แต่ก้มหน้าต่ำลงกว่าเดิม รอคอยการตัดสิน
"สั่งการลงไป ในเมืองรอบนอกร้อยเมือง ใครนำส่งเครื่องบรรณาการของเมืองอวิ๋นสุยได้ครบตามกำหนดภายในสิ้นเดือน คนนั้นจะได้รับช่วงปกครองเมืองอวิ๋นสุย"
หลูหูไม่แลแล้วว่าคำต่ำต้อยของหวังเซียว กลิ่นอายที่แผ่ออกค่อย ๆ สงบลง แล้วเอ่ยช้า ๆ
เมืองอวิ๋นสุยเพียงเมืองเล็ก ๆ ไม่ถึงกับต้องทำให้เขาต้องขยับตัวเอง เพียงโยนผลประโยชน์เล็กน้อยออกไป ลูกน้องก็จะแย่งชิงกันจนศีรษะแตก เขาแค่นั่งรอเก็บผลงานก็พอ
เสียงคำพูดจบลง ทหารองครักษ์ก็รับอาสาแล้วถอยออกไป เตรียมส่งต่อคำสั่งนี้ลงไป
ส่วนหวังเซียว หลูหูแม้แต่จะสบตาก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องคุ้ม กวาดมือเพียงครั้งเดียว ทหารองครักษ์ก็ลากตัวออกจากโถงใหญ่ไป
ข่าวนี้แพร่ไปทั่วกลุ่มอำนาจใหญ่น้อยทุกแห่งที่อยู่ใต้อำนาจเมืองหงสือในเวลาอันรวดเร็ว
เรื่องเมืองอวิ๋นสุยถูกโจมตี กลุ่มอำนาจรอบด้านล่วงรู้มานานแล้ว ก่อนหน้านี้พวกเขายังรอการตัดสินใจของเมืองหงสืออยู่
เพราะถึงแม้จะอยากได้แก่นโลหิตของผู้แข็งแกร่งเผ่ามนุษย์นัก แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าด้วยกำลังของตนเพียงลำพัง ไม่มีทางรับมือผู้แข็งแกร่งต่างเผ่าได้เลย
บัดนี้ ประกาศของเมืองหงสือเท่ากับเปลี่ยนเมืองอวิ๋นสุยให้กลายเป็นเนื้อชิ้นโตที่ทุกคนอยากได้
หากยึดได้ ไม่เพียงจะได้ทรัพยากรบำเพ็ญจำนวนมหาศาล ยังได้โอกาสขยายกลุ่มอำนาจของตนให้ก้าวขึ้นอีกขั้น
ระยะเวลาชั่วขณะ กลุ่มอำนาจใหญ่น้อยรอบด้านลงมือกันทันที ระดมพลลับ ๆ ลุกลี้ลุกลน เตรียมถล่มเต็มกำลังเพื่อแย่งสิทธิครอบครองเมืองอวิ๋นสุย
เวลาเดียวกันนั้น
ทั้งหมดนี้ ผู้แข็งแกร่งเผ่ามนุษย์ไม่ล่วงรู้เลย
นับแต่ชัยชนะในสงครามเมืองอวิ๋นสุย ผู้แข็งแกร่งเผ่ามนุษย์ส่วนใหญ่ในแถบนี้ต่างถอยห่างออกไปแล้ว พวกเขาคาดว่าสิ่งมีชีวิตจากซากภพจะย้อนกลับมาลงทัณฑ์ แต่ไม่คิดเลยว่าการตอบโต้ของอีกฝ่ายจะรุนแรงถึงเพียงนี้
ในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน ที่มั่นที่ซ่อนเร้นหลายแห่งถูกค้นพบ ผู้แข็งแกร่งเผ่ามนุษย์นับร้อยถูกล้อมสังหาร เลือดนองเปื้อนซากภพ