สวีอวี้สูดลมหายใจเข้าลึก ระงับความรู้สึกวาบหวามในใจ แล้วเดินไปนั่งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะ
เฟิงเมิ่งไม่แหย่เขาอย่างที่เคย หยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาแล้วก้มหน้าอ่านต่อ ที่ต้นคอของหล่อนแฝงไว้ด้วยสีแดงระเรื่อบางเบา
“ว่ามาสิ เข้าซากภพครั้งนี้ได้อะไรมา?”
เฟิงเมิ่งไม่เงยหน้ามองเขา เอ่ยถามเหมือนไม่ใส่ใจ
สวีอวี้หยิบแก่นสัตว์ที่เตรียมไว้แต่แรกออกมาวางบนโต๊ะ
เฟิงเมิ่งชำเลืองมอง ก่อนจะเหลือบตาค้อนให้เขาอย่างตัดพ้อ “พี่เป็นห่วงแทบตาย เธอเอาแค่นี้มาหลอกพี่เนี่ยนะ?”
แก่นสัตว์กองนี้มีอย่างน้อยยี่สิบกว่าเม็ด แต่เกือบทั้งหมดเป็นแก่นของอสูรซากระดับสอง
แม้แก่นสัตว์อสูรซากในซากภพจะบรรจุพลังงานบริสุทธิ์กว่าแก่นสัตว์ระดับเดียวกันจากดาวสีคราม และมีมูลค่าสูงกว่าโดยทั่วไปเกินครึ่ง แต่มันก็เป็นแค่แก่นสัตว์ระดับสองอยู่ดี
“จะกล้าหลอกพี่เหมิงได้ยังไง”
สวีอวี้หยิบแก่นสัตว์ของอสูรซากระดับสามออกมาอีกสองเม็ด
สำหรับนักล่าสัตว์ในสมาคมนักล่าแล้ว นี่คือทรัพยากรที่ร้อนแรงที่สุด แค่หยิบออกมาก็จะถูกผู้ใช้พลังระดับสามแย่งกันเป็นไฟ
เมื่อเห็นแก่นสัตว์สองเม็ดตรงหน้า สายตาของเฟิงเมิ่งก็ถูกดึงดูดทันที ทว่าหล่อนยังไม่พอใจแค่นั้น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ฆ่าแม้แต่อสูรซากระดับสามในซากภพได้ ดูท่าการประสานงานระหว่างเธอกับผู้มีพรสวรรค์ซูคงจะดีทีเดียว”
ในศึกป้องกันเมือง เฟิงเมิ่งเคยเห็นสวีอวี้แสดงพลังที่ไม่ธรรมดา แต่อสูรซากในซากภพนั้นแข็งแกร่งกว่าในศึกป้องกันเมืองมาก อสูรซากที่ถูกพลังชีวิตของสัตว์โลหิตส่งผลนั้น เทียบไม่ติดกับอสูรซากที่ถูกสภาพแวดล้อมในซากภพหล่อเลี้ยงจนดุร้าย