เมื่อจำได้ว่าเป็นเหลียงอู๋เหินกับเหลียงเสี่ยวชิน สายตาเหล่านั้นก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว กลุ่มทุนเหลียง แค่สถานะนี้ก็ทำให้พวกเขาหวั่นเกรงแล้ว
ซ่งซันทงและพวกต่างพยักหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก พวกเขายึดเหลียงอู๋เหินเป็นหัวหน้าอยู่แล้ว เมื่อเห็นเขาออกหน้า ก็ยินดีจะดูทิศทางลม
นอกจากนี้ กลุ่มอำนาจที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา เทียบกับตระกูลเหลียงและสถาบันยุทธ์แล้ว ห่างชั้นกันไม่ใช่แค่ก้าวเดียว ไม่มีสิทธิ์ไปตั้งคำถามกฎของถังเหยียน
ถังเหยียนกวาดสายตาเรียบเฉยไปที่เหลียงอู๋เหิน ไม่ได้สะทกสะท้านเพราะสถานะของเขาแม้แต่น้อย เธอพูดขึ้นช้า ๆ เสียงราบเรียบ "คุณชายเหลียงอยากเข้าไปก่อนก็ไม่ใช่ไม่ได้ แต่ถ้าถูกมิติปั่นป่วนในแดนลับฉีกแหลก สถาบันจะไม่รับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น"
สิ้นเสียง เหลียงอู๋เหินหน้าชา ชะงักงัน รูม่านตาหดเล็กลง เขาย่อมรู้ถึงความน่าสะพรึงของมิติปั่นป่วน ปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตแม้จะแข็งแกร่ง แต่ถ้าถูกดูดเข้าไปในกระแสเชี่ยวมิติ ก็มีแต่ตายสถานเดียว
เดิมทีเขาคิดจะเถียงว่า ด้วยพลังของตนระดับปรมาจารย์เจ็ดขอบเขต ถึงแม้อุโมงค์จะไม่เสถียร ก็ยังรับรู้ได้ทัน แต่พอนึกจะพูด มองสีหน้าเฉยชาของถังเหยียน ก็ต้องกลืนคำกลับลงคอ
พูดออกไปจริง ๆ ถังเหยียนก็อาศัยจังหวะให้เขาเข้าไปได้เลย เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมา สุดท้ายก็ไม่มีใครรับผิดชอบให้เขา
ต้องรู้ว่า หน้าแดนลับ มีผู้แข็งแกร่งแปดขอบเขตของสถาบันยุทธ์นั่งคุมอยู่ถึงสองคน ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะจงใจสร้างเหตุร้ายให้หรือเปล่า เขาไม่คุ้มที่จะเอาชีวิตตัวเองไปพนันแค่คำด่าทอ
เรื่องนี้ รอไปถึงหน้าแดนลับ ดูลักษณะอุโมงค์ก่อนค่อยตัดสินใจ ยังรอบคอบกว่า
เห็นเหลียงอู๋เหินพูดไม่ออก พวกที่ซุบซิบกันเบา ๆ ใต้เวทีก็เงียบกริบในทันใด ไม่มีใครกล้าตั้งคำถามถังเหยียนอีกในเวลานี้
ถังเหยียนกวาดตามองอีกครั้ง เห็นไม่มีใครออกมาพูดอีก ก็พยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดถึงกฎการเข้าแดนลับ ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า "เอาล่ะ ตอนนี้ขบวนของสถาบันนำก่อน กลุ่มอำนาจอื่นตามลำดับ"