“ผู้อาวุโสไป๋ เรื่องนี้เกรงว่าจะมีความเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง…”
บุรุษชุดขาวคือผู้อาวุโสใหญ่ที่สามแห่งสกุลเหลียง เหลียงเยว่ซง เมื่อห้าปีก่อนก็บรรลุสูงสุดแล้ว ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับคุณครูจู เขาไม่กล้าดูแคลนแม้แต่น้อย น้ำเสียงถึงกับฟังดูต่ำต้อย
“เข้าใจผิด? เช่นนั้นเธอต้องกลับไปถามหลานสาวไร้ค่าของตัวเอง ถามเธอว่าเหตุใดจึงลักพาตัวศิษย์ของฉันไป”
คุณครูจูส่ายหน้า น้ำเสียงราบเรียบไร้คลื่น
“เสี่ยวชินเธอไม่เคยบอกฉันเรื่องนี้ คาดว่าคงไม่ใช่ฝีมือเธอ”
เหลียงเยว่ซงสีหน้าหนักใจ พยายามอธิบาย
เขารู้ดีว่า หากอาศัยเพียงพลังของถังเหยียนกับสถาบันยุทธ์แห่งนี้ ไม่มีทางขัดขวางการกระทำของเหลียงเสี่ยวชินได้!
ต่อให้มั่นใจได้ว่าใช้เวลาไม่ถึงวัน สกุลเหลียงก็จะยึดอำนาจควบคุมหลุมหลบภัยหมายเลข 83 กลับคืนมาได้
แต่หากคุณครูจูเข้ามายุ่ง เรื่องก็เปลี่ยนไป
เด็กสาวเหลียงเสี่ยวชินผู้นั้นต่อให้มีพลังในมือแข็งแกร่งเพียงใด หากไม่ใช้ของต้องห้าม ก็ไม่มีทางสู้คุณครูจูได้ แถมแค่สถานะของฝ่ายหลังก็เพียงพอจะขับไล่กองกำลังสกุลเหลียงด้านนอกให้ล่าถอย
สูงสุด ไม่ใช่แค่ขอบเขตขั้นหนึ่ง หากยังเป็นศรัทธาที่ไม่สั่นคลอนในใจผู้ใช้พลังแห่งประเทศมังกรนับไม่ถ้วน น้ำหนักที่มันแสดงถึงหาใช่สิ่งที่จำนวนคนจะสั่นคลอนได้
“ถ้าเธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย ก็ไปถามผู้น้อยด้วยตัวเอง อย่ามาแสร้งโง่ต่อหน้าฉัน”
คุณครูจูเหลือบมองเขา ดูเหมือนขี้เกียจอธิบาย
“เดี๋ยวก่อน!”
ขณะเหลียงเยว่ซงกำลังตึงเครียด ชายชราชุดเขียวก็เอ่ยปากขึ้นในที่สุด: “เธอไม่ได้หลอกฉัน เธอรับศิษย์จริง ๆ หรือ?”
ได้ยินคำกล่าวหลัง ความหวังริบหรี่ที่เพิ่งจุดติดในใจเหลียงเยว่ซงก็ดับวูบทันที
แผนการของเหลียงเสี่ยวชินย่อมต้องรายงานแก่ตระกูล เขารู้ถึงแผนของเด็กสาวนี่ดี แม้แต่ตัวเขายังอดประหลาดใจไม่ได้ ที่เด็กสาวใช้เวลาแค่เดือนเดียววางแผนสมบูรณ์เช่นนี้ได้
พูดได้ว่า ตราบใดที่คุณครูจูไม่เข้าร่วม เหลียงเสี่ยวชินก็มั่นใจเต็มที่ว่าจะดึงกลุ่มอำนาจใหญ่ในเขตแกนกลางมายึดอำนาจควบคุมหลุมหลบภัยหมายเลข 83 กลับคืนได้