คนที่ลงมือคือซุนปู้จากตระกูลซุน!
พลังชีวิตของเขาสูงถึง 14 หน่วย ยืนอยู่ตรงนั้นแทบไม่มีใครกล้าไปหาเรื่อง
แต่หลังจากสังเกตครู่หนึ่ง ซุนปู้ก็เล็งเป้าไปที่สวีเฉียงซึ่งกำลังเด่น ฉวยจังหวะที่อีกฝ่ายไม่ทันระวังลอบโจมตี
คู่ต่อสู้เดิมของสวีเฉียงเห็นภาพนั้น สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น รีบถอยกรูด กลัวจะตกเป็นเป้าหมายต่อไป
เขายังไม่ทันได้อวดฝีมือ ก็ถูกหมัดของสวีเฉียงต่อยจนพลังชีวิตปั่นป่วน ถ้าโดนซุนปู้ซ้ำอีกหมัด คงหมดสภาพกลางสนามแน่
“ฝีมือแค่นี้ ยังกล้ามาโอหังต่อหน้าฉัน?”
ซุนปู้หัวเราะเหยียด ก้าวเนิบ ๆ ไปหาสวีเฉียงที่ล้มอยู่ สีหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก
ส่วนคนรอบข้างล้วนตื่นกลัว ไม่มีใครกล้าออกหน้า
ภายใต้แรงกดดันของพลังชีวิต พวกเขารู้ดีถึงช่องว่างฝีมือระหว่างตนกับอีกฝ่าย อยากสร้างชื่อจริง แต่ก็ไม่กล้าเอาไข่ไปกระแทกหิน
สวีเฉียงรู้สึกปวดแสบที่แผ่นหลัง เลือดซึมตามมุมปาก กลัวจะถูกคัดออกเลยกัดฟันยันตัวลุกขึ้น
“อ้าว โดนฉันต่อยหมัดนึงยังลุกได้อีก? เป็นพวกกระดูกแข็งน่าทุบดีนี่”
ซุนปู้หัวเราะ ที่เขามาสอบไม่ได้แค่ต้องการผ่านง่าย ๆ แต่จะใช้ท่าทีดุดันที่สุดข่มขวัญคนทั้งสนาม ให้ทางสถาบันเห็นความสำคัญ และให้เด็กใหม่รุ่นนี้จดจำชื่อเขา