"แม่งเอ๊ย! เข้ามาในป่าร้างแค่นี้เอง มีอสูรซากได้ไงวะ!"
ชายร่างกำยำเสียงแหบพร่า แฝงความสิ้นหวังเอาไว้
"อย่าเพิ่งแตกตื่น กันแมวแก่ไว้ก่อน!"
อีกคนตะคอกเสียงต่ำ ผู้ใช้พลังในมือคว้าดาบยาว พยายามดึงความสนใจของอสูรซาก
ทว่าภายในเวลาสั้น ๆ หมาป่าสีดำเหมือนจะตัดสินใจได้แล้วว่า สามคนตรงหน้าไม่อาจคุกคามมันได้ แววตาดุร้ายวาบวับ ก่อนจะทะยานตัวพุ่งเข้าใส่แมวแก่ที่บาดเจ็บตรง ๆ
"วืด!"
คราวนี้ หมาป่าสีดำเร็วกว่าก่อนหน้านี้อีก!
แมวแก่ฝืนเร่งพลังชีวิต แขนที่บาดเจ็บส่งความเจ็บปวดราวกับฉีกขาด ทำให้ท่าฟันขวานของเขาช้าไปครึ่งจังหวะ
เพื่อนร่วมกลุ่มสองคนข้างหลังตาแทบถลน ตะโกนลั่นพลางเงื้อดาบฟันเข้าใส่ พยายามขัดขวางการเคลื่อนไหวของมัน
แต่พวกเขาที่ไม่แม้แต่จะเป็นผู้ใช้พลังระดับหนึ่ง ยังไงความเร็วก็ตามการโจมตีของอสูรซากไม่ทัน!
"จบกัน!"
หัวใจของแมวแก่เย็นวาบ เงาแห่งความตายปกคลุมเขาเอาไว้
แต่แล้วในวินาทีต่อมา เสียงแหลมของวัตถุพุ่งทะลวงอากาศก็ดังขึ้น ตามมาด้วยสิ่งที่เขาพบว่า ดวงตาสีเขียวหม่นของหมาป่าสีดำไร้ซึ่งประกาย
"พรวด!"
ต่อจากนั้น หอกยาวประดุจดาวตกก็ทะลวงอากาศ พุ่งด้วยความเร็วที่แทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เสียบเข้าตาขวาของหมาป่าสีดำอย่างแม่นยำ
ในชั่วพริบตา ของเหลวข้นเหนียวปนกลิ่นคาวเน่าระเบิดกระเซ็น
หมาป่าสีดำส่งเสียงหอนโหยหวนด้วยความเจ็บปวดสุดขีด ร่างมหึมาชะงักค้างกลางอากาศอย่างฝืนธรรมชาติ ก่อนจะกระแทกพื้นอย่างแรง คิดไม่ถึงเลยว่าหอกนั่นจะมาพร้อมกับแรงมหาศาลเพียงไหน
เหตุการณ์กะทันหันทำให้ทั้งสามชะงักงัน พวกเขามองอสูรซากที่ดิ้นทุรนทุรายส่งเสียงร้องโหยหวนอยู่ใกล้แค่เอื้อมด้วยความตกตะลึง จนกระทั่งเห็นหอกที่เสียบคาอยู่บนหัวของมันชัด ๆ แมวแก่ถึงได้หันขวับไปทางต้นเสียงที่พุ่งมา
ก็เห็นบนเนินหินด้านหลัง มีเงาร่างหนึ่งที่ดูค่อนข้างบอบบาง แต่ก็สูงชะลูดอย่างโดดเด่น
เขายังคงค้างท่าเขวี้ยงอยู่ แน่นอนว่าหอกที่เสียบเข้าตาของหมาป่าสีดำนั่นเป็นฝีมือของเขา