สวีอวี้ถือดาบยาว ก้าวเดินอย่างระมัดระวังในก้นหุบผาลึก
ที่นี่แสงสลัว มีเพียงแสงจากฟากฟ้าที่ลอดลงมาจากรอยแยกของหน้าผาเบื้องบน คนทั่วไปจะมองเห็นได้ไม่เกินไม่กี่เมตร อย่างไรก็ตาม สำหรับเขาแล้ว แสงเพียงเท่านี้ก็ไม่ส่งผลกระทบมากนัก
ตลอดทาง เขาใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่ง ก้าวย่างเบาและนุ่มนวล ไม่ส่งเสียงใด ๆ ออกมา ในขณะเดียวกัน พลังจิตของเขายังแผ่ปกคลุมพื้นที่ข้างหน้า หากมีความผิดปกติใด ๆ ก็จะรับรู้ได้ทันที
เดินไปประมาณหนึ่งเค่อ พื้นที่ข้างหน้าเริ่มราบเรียบขึ้น ตะไคร่น้ำบนพื้นก็ลดน้อยลงมาก
สวีอวี้ชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย ร่างกายพลันตึงเครียด สภาพเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่ามีร่องรอยการผ่านไปของสิ่งมีชีวิต
ไม่นาน พลังจิตของเขาก็จับได้ถึงเสียง “ซ่า ซ่า” แผ่วเบาจากข้างหน้า ราวกับมีบางสิ่งวิ่งผ่านพงหญ้าข้างทางอย่างรวดเร็ว เขาพรางกายในทันที ฝ่ามือกำดาบยาวแน่น
ดูเหมือนอีกฝ่ายจะได้กลิ่นในอากาศ กำลังตรงมาทางเขาอย่างรวดเร็ว ครู่ต่อมา เงาหนึ่งพุ่งออกจากพงหญ้า กลับกลายเป็นลูกอสูรซากขนดำสนิททั้งตัว รูปร่างคล้ายเสือดาว
“เสือดาวเงา? ที่นี่มีลูกของอสูรซากระดับสูงแบบนี้ได้ยังไง?”
สวีอวี้หรี่ตาลง ในบันทึกอสูรซากของปราการ ตัวเต็มวัยของเสือดาวเงาอย่างน้อยก็เป็นอสูรซากระดับห้า และยังเคยได้ยินว่ามีระดับราชันอยู่ด้วย
แต่ในพื้นที่ใกล้เคียงปราการหมายเลข 83 ไม่มีบันทึกการปรากฏตัวของเสือดาวเงาเลย อีกทั้งถิ่นที่อยู่ของมันมักอยู่ลึกในป่าเขาอันมืดมิด ไม่ค่อยปรากฏในที่แห้งแล้งอย่างหุบผาลึกแบบนี้