สวีอวี้มองดูจิ้งจอกหิมะสามหางเดินเข้ามาทีละก้าวจนห่างจากตัวไม่ถึงสามจ้าง ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่กล้าขยับ แม้ภายนอกดูเหมือนไม่ตื่นตระหนก แต่ภายในใจกลับตึงเครียดสุดขีด หากอีกฝ่ายแสดงท่าทีผิดปกติเพียงนิด เขาจะไม่ลังเลที่จะใช้ป้ายหยกปกป้องชีวิตนั่นทันที
เขาเชื่อว่า จิ้งจอกหิมะสามหางตรงหน้าแม้จะไม่ธรรมดา แต่ของที่คุณครูจูทิ้งไว้ให้ น่าจะคุกคามอีกฝ่ายได้
ส่วนจิ้งจอกหิมะสามหางเองก็ดูเหมือนจะสงสัยในกลิ่นอายของสวีอวี้ แต่ก็ไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าใกล้
มนุษย์และจิ้งจอกจึงเผชิญหน้ากันเช่นนี้ ต่างประเมินอีกฝ่ายเงียบ ๆ
“ฟ่อ!”
และในจังหวะนั้นเอง เสียงขู่แหลมสูงก็ดังขึ้นแต่ไกล งูยักษ์เกล็ดน้ำแข็งดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมัน ถึงกับไม่สนใจการรบกวนของนกสีชาดอีกต่อไป กลับหัวมุ่งตรงสู่ยอดเขาอย่างรวดเร็ว
นกสีชาดพ่นเปลวไฟสีทองสามลูกซ้อน เผาร่างของมันจนไหม้ดำเป็นหย่อม ๆ ทว่างูยักษ์ก็ยังไม่หยุด กลับยิ่งเร่งความเร็วขึ้นอีกหลายส่วน
สวีอวี้รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวได้ก็เกิดความระวังขึ้นทันที อย่างไรก็ตาม วินาทีต่อมา ร่างของงูยักษ์เกล็ดน้ำแข็งก็ปรากฏบนยอดเขาฝั่งตรงข้าม ดวงตาแนวดิ่งเย็นเยียบจ้องเขม็งมาที่เขา ผู้บุกรุกผู้นี้
แต่ว่า งูยักษ์เกล็ดน้ำแข็งดูเหมือนจะไม่กล้าย่างกรายเข้าสู่เขตยอดเขา ได้แต่ใช้แววตาเย็นชาจับจ้องสวีอวี้ ไม่ได้บุกรุกเข้ามาโดยพลการ
บนตัวมันยังมีไฟสีทองลุกไหม้อยู่อย่างชัดเจน แต่มันกลับไม่สะทกสะท้าน
จิ้งจอกหิมะสามหางชำเลืองมอง ไม่ทันเห็นมันออกท่าออกทาง ไอเย็นก็พลันแผ่ซ่านออกมาทันใด ร่างของงูยักษ์เกล็ดน้ำแข็งชะงักแข็งทื่อ เปลวไฟสีทองบนตัวถูกกดดับลงในพริบตา แม้แต่แผ่นเกล็ดน้ำแข็งที่ไหม้ดำบนตัวก็ถูกน้ำค้างแข็งปกคลุมขึ้นใหม่อย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่ตาเห็นได้ ความเย็นคุกคามยิ่งกว่าก่อนหลายส่วน
“กรี๊ด!”
นกสีชาดเองก็สัมผัสถึงการมีอยู่ของจิ้งจอกหิมะสามหาง เมื่อเห็นไฟของตนถูกดับลงอย่างง่ายดายเช่นนี้ ในดวงตาผลึกใสก็พลันวาบแววโกรธราวกับมนุษย์
“ท่านหง อย่าบุ่มบ่าม”
สวีอวี้มุมปากกระตุก ไม่สนใจสิ่งใดอีก รีบเอ่ยปากปรามทันที