“ตั้งใจฆ่าเธอปิดปากงั้นรึ?”
ดวงตางามของถังเหยียนวาบประกายเยือกเย็น จ้องมองไปยังปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตตระกูลหลินที่ลงมือผู้นั้น น้ำเสียงแฝงความหนาวเหน็บเสียดกระดูก
“แย่แล้ว นี่มันหมายจะฆ่าฉันเพื่อข่มขวัญ!”
ผู้อาวุโสเจ็ดที่ถูกถังเหยียนจ้องมอง สีหน้าแข็งค้าง ลางสังหรณ์ร้ายผุดขึ้นในใจ
ก้าวเข้าสู่เจ็ดขอบเขต แทบเท่ากับมีป้ายทองยกเว้นตาย ตราบใดไม่ก่อคดีอุกฉกรรจ์ บรรดาผู้ยิ่งใหญ่แห่งมังกรประเทศที่แบกความรับผิดชอบใหญ่หลวง โดยมากก็จะไม่เอาชีวิตกันง่าย ๆ
เพราะอย่างไรเสีย ปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตแต่ละคน อย่างน้อยที่สุดก็รักษาการณ์ปราการได้แห่งหนึ่ง คุณค่าเกินกว่าผู้ใช้พลังทั่ว ๆ ไปมากนัก
ทว่า ถังเหยียนไม่เหมือนใคร เธอกล้าสังหารจริง!
“ท่านหัวหน้าสถาบันถัง เรื่องนี้...”
ผู้อาวุโสห้าสูดลมหายใจลึก กลั้นโทสะในใจ เอ่ยปาก
“เป็นอะไร หรือว่าเธอก็มีส่วนในเรื่องนี้ด้วย?”
ถังเหยียนกวาดตามองเขาอย่างเรียบเฉย ผู้อาวุโสห้าพลันสะท้านราวถูกฟ้าผ่า คำพูดที่จวนถึงปากต้องกลืนกลับลงคออย่างฝืนทน
อัดอั้น มันอัดอั้นชะมัด!
เห็นได้ชัดว่าถังเหยียนอ้างเอกสิทธิ์ครอบครองหลุมหลบภัยหมายเลข 83 เข้ามาแทรกแซงเรื่องของตระกูลหลินเขา ดาบที่ฟาดฟันครานั้นก็มิได้ปกปิดตัวตนแม้แต่น้อย แทบจะยืนอยู่ข้างหลังหลินหร่านอย่างเปิดเผยแล้ว
“หลินรุ่นจง เมื่อเจ็ดปีก่อน เธออยู่นอกหลุมหลบภัยหมายเลข 71 เพื่อแย่งสมุนไพรวิเศษต้นเดียว สังหารหมู่นักล่าสัตว์ยกชุดหนึ่ง และที่พักผู้ลี้ภัยอีกกว่าสามร้อยชีวิต ฉันไม่ได้พูดคลาดเคลื่อนใช่ไหม?”
ถังเหยียนจับจ้องไปที่ผู้อาวุโสเจ็ด น้ำเสียงราบเรียบ
ผู้อาวุโสเจ็ดสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน เรื่องนี้เขาทำอย่างลับสุดยอด แม้แต่ภายในตระกูลหลินก็แทบไม่มีใครรู้ ถังเหยียนรู้ได้อย่างไร?
“ท่านหัวหน้าสถาบันถัง อยากหาเรื่องลงโทษ ยังต้องกังวลหาข้ออ้างหรือ? หากท่านต้องการเอาเลือดฉันไว้ข่มขวัญ ลงมือเลยก็ได้ ไยต้องเสกสรรเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนี้?”
ผู้อาวุโสเจ็ดไม่แสดงอาการขวยเขิน กลับมีสีหน้าเดือดดาล “ยิ่งกว่านั้น หลุมหลบภัยหมายเลข 71 ก็ไม่ได้อยู่ใต้การดูแลของสถาบันยุทธ์มิใช่หรือ?”