"หัวหน้าหน่วยเซี่ยงเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่มีความคิดเช่นนั้น"
สวีอวี้เหลือบตามองแววตาที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วยิ้มกล่าว "การได้เข้าร่วมหน่วยรักษาการณ์ เป็นเกียรติของผม"
เมื่อฟังคำนี้ เซี่ยงเทียนสงก็ยกยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มพึงพอใจเล็กน้อย แล้วกล่าวเรียบ ๆ ว่า "นายอาจเข้าใจผิด ฉันพูดว่า ติดตามฉัน ไม่ใช่เข้าร่วมหน่วยรักษาการณ์"
สวีอวี้ใจสั่นสะท้าน รู้สึกฉงน
"พื้นที่ทั้งสี่นอกประตูเมืองทั้งสี่ สังกัดกลุ่มอำนาจต่างกัน เพียงแต่ในสายตาผู้ลี้ภัย หน่วยรักษาการณ์เป็นกำลังบังคับใช้กฎหมายที่เป็นเอกภาพ แต่แท้จริงแต่ละพื้นที่ต่างปกครองตนเอง เรื่องนี้ต่อไปนายจะเข้าใจ"
เซี่ยงเทียนสงดูเหมือนได้คำตอบที่น่าพอใจ น้ำเสียงไร้ซึ่งแรงกดดันดังก่อน กลับอธิบายด้วยความอดทน
สวีอวี้ทำสีหน้าสงบนิ่ง แต่ในใจปั่นป่วนดั่งคลื่น
เขาได้ยินจากเฒ่าหวางมานานแล้วว่า ในปราการกลุ่มอำนาจใหญ่ ๆ ซับซ้อนไขว้กัน ต่างฝ่ายต่างช่วงชิงทรัพยากร แข่งขันกันทั้งเปิดเผยและลับ ๆ อย่างไม่หยุดหย่อน
แต่ไม่คิดเลยว่า แม้แต่หน่วยรักษาการณ์ที่จัดการผู้ลี้ภัย ก็ยังเป็นหมากตัวหนึ่งในการช่วงชิงของแต่ละกลุ่มอำนาจ
พูดตามตรง ก่อนที่จะเข้าใจกลุ่มอำนาจต่าง ๆ สวีอวี้ไม่อยากตัดสินใจเลือกฝ่ายของตน และยิ่งไม่อยากถูกดึงเข้าไปพัวพัน เขาเพียงต้องการเพิ่มพละกำลังของตนโดยเร็ว ในแดนรกร้างนี้ ปกป้องคนที่ตนห่วงใย และมีชีวิตอยู่!
"เรื่องพวกนี้ไม่ต้องให้นายไปคิด แค่ตามฉันมาก็พอ"
เซี่ยงเทียนสงสีหน้าผ่อนคลาย แฝงรอยยิ้มกล่าว "เมื่อนายเลือกได้ถูกต้องแล้ว ฉันก็จะไม่ปฏิบัติน้อยหน้าต่อนาย"
ดวงตาสวีอวี้ดูเหมือนสว่างวาบขึ้นหลายส่วน ใบหน้าเปี่ยมความคาดหวัง
"ทุกเดือน เนื้อสัตว์สามชั่ง ข้าวเก่าสิบชั่ง อีกทั้งค่าตอบแทน 400 ต่อเดือน"
เซี่ยงเทียนสงตบไหล่เขา ยิ้มกล่าว "รอให้นายคุ้นกับงานแล้ว ทำผลงานได้ดี ฉันจะเรียกร้องการปฏิบัติที่ดีกว่าให้นาย"
"ขอบคุณผู้บัญชาการ!"
เสียงสวีอวี้สั่นเล็กน้อย ดูตื่นเต้นอย่างยิ่ง
ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุย กลับไม่เอ่ยถึงเรื่องการตายของสามคนหวังเฉียงเลยแม้แต่คำเดียว ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น