“ตูม!”
เงาดำกระแทกพื้นสนั่น แผ่นดินสะเทือนสะท้าน แรงปะทะอันน่าสะพรึงเกือบซัดสวีอวี้ให้กระเด็นลอยออกไป
ไม่ทันสิ้นเสียง สัตว์ร้ายตัวที่สอง ตัวที่สาม...
อสูรซากร่างมหึมาถึงหกตัวหลั่งไหลมาถึงอย่างรวดเร็ว ในจำนวนนั้น สองตัวมีดวงตาสีแดงฉาน แววโกรธแค้นในดวงตาแทบจะพวยพุ่งออกมาเป็นรูปร่าง จับจ้องไปที่สวีอวี้เขม็ง
แม้เขาจะไม่ใช่ต้นเหตุโดยตรง แต่ประสาทสัมผัสด้านกลิ่นอันเฉียบคมของพวกมันก็ตรวจจับกลิ่นอายบนตัวเขาได้อย่างชัดเจน
ผลทิพย์และโสมโลหิต แน่นอนว่าอยู่บนตัวมนุษย์ตัวจ้อยคนนี้!
อสูรซากทั้งหกค่อย ๆ ล้อมเข้ามาใกล้ เสียงคำรามต่ำดังระงม หากไม่ใช่เพราะต่างฝ่ายต่างหวาดระแวงซึ่งกันและกันแล้ว เกรงว่าพวกมันคงไม่รอช้าที่จะกระโจนเข้าใส่สวีอวี้โดยไม่แยแสสิ่งใด
“ท่านหง เรื่องที่แกก่อ ยังไม่ออกมารับผิดชอบอีก!”
สวีอวี้สบถในใจอย่างเหลืออด อยากจะจับนกสีชาดที่ซุกตัวแสร้งตายในอกโยนใส่พวกมันจริง ๆ
แต่กระทั่งตอนนี้ แม้นกสีชาดจะเผยตัวออกมา ก็คงยากที่จะล่อให้พวกมันทั้งหมดตามไปได้ เพราะอีกสี่ตัวที่เข้ามาสมทบ ไม่มีทางสนใจนกสีชาดแน่
“โฮก!”
อสูรซากตัวหนึ่งที่มีแผ่นเกล็ดสีดำสนิทหุ้มตัว ร่างสูงใหญ่เกือบเจ็ดแปดจ้าง ประดุจขุนเขาเคลื่อนที่ กำลังหอบหายใจถี่ ดวงตาคู่เขม็งจ้องสวีอวี้ตายกริบ ลำคอส่งเสียงคำรามต่ำ พลางก้าวเท้าพุ่งเข้าไปเป็นตัวแรก
กลิ่นอายของอสูรซากตัวนี้ใกล้เคียงกับระดับราชัน ในบรรดาอสูรซากทั้งหก มันมีกลิ่นอายแข็งแกร่งที่สุด